بررسی راندمان حذف آنتی بیوتیک مترونیدازول از محلول های آبی با استفاده از فرایند ازن زنی

فرشاد بهرامی اصل، farshad bahrami asl phd student of environmental health engineering, school of public health, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranدانشجوی دکتری تخصصی مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران مجید کرمانی، majid kermani assistant professor, department of environmental health engineering, school of public health, iran university of medical sciences, tehran, iranتهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دانشکده بهداشت، گروه مهندسی بهداشت محیط مهدی فرزادکیا، mahdi farzadkia professor, department of environmental health engineering, school of public health, iran university of medical sciences, tehran, iran. استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران علی اسرافیلی، ali esrafili assistant professor, department of environmental health engineering, school of public health, iran university of medical sciences, tehran, iran. استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران سهیلا سلحشور آرین، soheila salahshour arian msc students of environmental health engineering, school of public health, urmia university of medical sciences, urmia, iranدانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران عادل مکمل، adel mokammel msc in environmental health engineering, tehran university of medical sciences, tehran, iranکارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران داریوش زینال زاده

چکیده

سابقه و هدف: آنتی بیوتیک ها از نظر مصرف وسعت جهانی داشته و پس از استفاده به طروق مختلفی به منابع آبی راه یافته و به دلیل اثرات سوء مختلف به یکی از نگرانی های مهم بشری تبدیل شده اند که از آن جمله می توان به مترونیدازول (mtn) اشاره نمود. از این رو هدف این پژوهش، بررسی راندمان حذف mtn از محلول آبی با استفاده از فرایند ازن زنی (sop) تعیین گردید. مواد و روش ها: تاثیر متغیرهای ph محلول(3- 12)، زمان واکنش و غلظت اولیه مترونیدازول (mg/l40-1) بر روی راندمان فرایند مورد بررسی قرار گرفت. سنجش میزان مترونیدازول با استفاده از دستگاه hplc، بررسی قابلیت تجزیه پذیری بیولوژیکی با انجام آزمایش های bod5 و cod و میزان معدنی سازی نیز با انجام آزمایش toc تعیین گردید. یافته ها: طبق نتایج حاصله ph بهینه برای فرایند برابر با10 بوده و سینتیک تجزیه مترونیدازول از مدل درجه دوم کاذب (فرم خطی نوع دوم) پیروی می کند. نسبت bod5/cod در ورودی راکتور برابر با 09/0 بود که در خروجی به 33/0 رسیده و میزان معدنی سازی در حدود 68 درصد حاصل شد. استنتاج: در ph قلیایی ازن بیش تر تجزیه شده و تولید رادیکال را افزایش می دهد که باعث بهبود راندمان حذف می گردد. معدنی سازی بالا نیز خطر تخلیه پساب به محیط را کاهش می دهد.