بررسی مقایسه ای رابطه بین رضایت شغلی و فرسودگی شغلی در میان پرستاران بیمارستان های خصوصی و دولتی شهر شیراز در سال ۱۳۹۱
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به اینکه خصوصی سازی، در بیمارستانها روبه افزایش است، انجام پژوهشهایی در مورد مقایسه بیمارستانهای خصوصی و دولتی بهشدت احساس می شود. از این رو پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین رضایت شغلی و فرسودگی پرستاران بیمارستان های خصوصی و دولتی شهر شیراز انجام شد. مواد و روشها: این پژوهش از نوع رابطهای- مقایسهای بود. جامعه آماری شامل پرستاران بیمارستانهای دولتی و خصوصی شهر شیراز در سال 1391 می باشد. تعداد نمونه با استفاده از فرمول کوکران،320 نفر تعیین گردید. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه رضایت شغلی اسپکتور و پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ استفادهگردید. مکان انجام پژوهش در دو بیمارستان خصوصی و دو بیمارستان دولتی منتخب شهر شیراز بود که با مراجعه به بیمارستانها و توزیع پرسشنامهها در میان پرستاران، به صورت تصادفی ساده، دادههای پژوهش جمعآوری شد. به منظور تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی مانند میانگین و انحرافمعیار و درآمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس، مانوایتک گروهی و آزمون تی تست استفاده شد. نتایج: بین رضایت شغلی با هرسه بعد فرسودگی شغلی در هردو بخش خصوصی و دولتی رابطه ی منفی و معنیدار وجود دارد (01/0p<). به علاوه، نتایج حاصل از مقایسه میانگینها نشان داد که بین نمرات فرسودگی عاطفی و تهی شدن از ویژگیشخصی در دو بخش خصوصی و دولتی تفاوت معنیدار ی وجود دارد (05/0p<)، اما بین میانگین های رضایت شغلی و کاهش بازده عملکرد دو بخش تفاوت معنیداری مشاهده نشد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج با افزایش رضایت شغلی پرستاران به ویژه در بخش دولتی، میتوان از اثرات نامطلوب فرسودگی شغلی جلوگیری کرد.