همه گیری شناسی اختلالات روانپزشکی در استان همدان در سال ۱۳۸۰
چکیده
بار اختلالات روانپزشکی در کشورهای پیشرفته تا حد زیادی به وسیله پرسش نامه های غربالگری و مصاحبه بالینی ساختاریافته شناسایی شده است ، ولیبررسی بار اختلالات روانپزشکی در کشور ما محدود و تعداد مطالعات انجام شده کم می باشد. برنامهریزی برای ارایه خدمات اساسی بهداشت روان به افراد، نیازمند آگاهی از وضعیت موجود بیماری روانی در جامعه است. این مطالعه با هدف بررسی همهگیریشناسی اختلالات روانی در افراد 18 سال و بالاتر مناطق شهری و روستایی استان همدان انجام گرفت. نمونه مورد مطالعه با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای و سیستماتیک از بین خانوارهای موجود استان همدان انتخاب گردید و از طریق تکمیل پرسش نامه اختلالات عاطفی و اسکیزوفرنیا (sads) توسط کارشناسان روانشناسی در استان، جمعاً 664 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند. تشخیصگذاری اختلالات براساس معیارهای طبقهبندی dsm-ivبود. نتایج این بررسی نشان داد شیوع انواع اختلالات روانپزشکی در استان 11.28 درصد می‌باشد که این شیوع در زنان 17.2 درصد و در مردان 5.80 درصد بوده است.اختلالات اضطرابی و خلقی به ترتیب با 5.87 و 2.71 درصد، شایعترین اختلالات روانپزشکی در استان بودند. شیوع اختلالات پسیکوتیک در این مطالعه 0.60 درصد، اختلالات عصبی- شناختی 1.35 درصد و اختلالات تجزیهای 0.75 درصد بوده است. در گروه اختلالات خلقی، افسردگی اساسی با 2.56 درصد و در گروه اختلالات اضطرابی،اختلال فوبی با 2.26 درصد شیوع بیشتری داشتهاند. در این مطالعه 8.13 درصد افراد مورد مطالعه دچار حداقل یک اختلال روانپزشکی بودهاند. شیوع اختلالات روانپزشکی در استان در افراد گروه سنی 66 سال و بیشتر با 13.33 درصد، افراد همسر فوت شده با 18.75 درصد، افراد ساکن در مناطق شهری با 9.81 درصد، افراد بیسواد با 12.80 درصد و افراد خانهدار با 12.31 درصد بیش از گروه های دیگر بوده است. نتایج این مطالعه مسؤولیت سیاستگذاران و برنامه ریزان بهداشتی استان همدان و کشور در رابطه با تدوین برنامه های عملی و اجرایی بهداشت روان را بیش از پیش روشن می سازد.