بررسی همهگیری شناسی اختلالات روانی استان چهارمحال و بختیاری در سال ۱۳۸۰
چکیده
زمینه و هدف: برنامهریزی برای ارایه خدمات اساسی بهداشت روان به افراد جامعه، نیازمند آگاهی از وضعیت موجود بیماری روانی در جامعه است. این مطالعه با هدف بررسی همهگیریشناسی اختلالات روانی در افراد 18 سال به بالاتر مناطق شهری و روستایی استان چهارمحال و بختیاری انجام گرفت. روش مطالعه: نمونه های مورد مطالعه با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای و سیستماتیک از بین خانوارهای موجود استان چهارمحال و بختیاری انتخاب گردیدند و از طریق تکمیل پرسشنامه اختلالات عاطفی و اسکیزوفرنیا (sads=schedale affective disorders schizophrenia) توسط کارشناسان روانشناسی در استان، جمعاً 305 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند. تشخیصگذاری اختلالات بر اساس معیارهای طبقهبندی dsm-iv است. نتایج: نتایج این بررسی نشان داد شیوع انواع اختلالات روانی در استان 42/16% میباشد که این شیوع در زنان 20% و در مردان 14/13% است. اختلالات اضطرابی و عصبی شناختی به ترتیب با 52/9 و 28/3%، شایعترین اختلالات روانی در استان بودند. شیوع اختلالات پسیکوتیک در این مطالعه 33/0%، اختلالات خلقی 63/2% و اختلالات تجزیهای 66/0% بود. در گروه اختلالات خلقی، افسردگی اساسی با 30/2% و در گروه اختلالات اضطرابی، اختلال فوبی با 62/2% شیوع بیشتری داشتند. شیوع اختلالات روانی در استان در افراد گروه سنی 65-56 سال با 30%، افراد همسر فوت شده با 25%، افراد ساکن در مناطق شهری با 53/15%، افراد بیسواد با 66/12% و افراد بیکار با 74/21% بیش از گروه های دیگر بود. نتیجه گیری: در این مطالعه 49/10% افراد مورد مطالعه دچار حداقل یک اختلال روانی بودند. لذا نتایج این تحقیق مسئولیت سیاستگذاران و برنامه ریزان بهداشتی استان چهارمحال و بختیاری و کشور در رابطه با تدوین برنامه های عملی و اجرایی بهداشت روان را بیش از پیش روشن می سازد.