اثر اریتروپویتین نوترکیب بر سطح فعالیت سرمی آنزیم پاراکسوناز، آنتی اکسیدان تام و پراکسیداسیون لیپیدی در موش صحرایی نر

امیر قربانی حق جو، amir ghorbanihaghjo biotechnology research center, tabriz university of medical sciences,دانشگاه علوم پزشکی تبریز، مرکز تحقیقات کاربردی داروئیسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تبریز (tabriz university of medical sciences) نادره رشتچی زاده، nadereh rashtchizadeh biotechnology research center, tabriz university of medical sciences, tabriz, iranتبریز، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تلفن: 4426078 –0411سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تبریز (tabriz university of medical sciences) جابر هاشم زاده، jaber hashemzadeh drug applied research center, tabriz university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی تبریز، مرکز تحقیقات کاربردی داروئیسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تبریز (tabriz university of medical sciences) مرتضی قاری قرآن، mortaza gharighoran razi university, kermanshah, iranدانشگاه رازی کرمانشاهسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه رازی (razi university)

چکیده

پیش زمینه و هدف: اریتروپویتین(epo) هورمونی گلیکوپروتئینی است که در پاسخ به هیپوکسی از بافت کلیوی ترشح می شود و باعث افزایش در تولید گلبول های قرمز خون می شود. هدف مطالعه حاضر ارزیابی تاثیرات اریتروپویتین نوترکیب(r-epo) برسطح فعالیت سرمی آنزیم پاراکسوناز (pon)، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام tac)) و پراکسیداسیون لیپیدی در رت است.مواد و روش کار: 30 رأس موش صحرایی نر از نژاد ویستار به صورت غیر انتخابی به سه گروه تقسیم شدند. به گروه a (r-epo دوز بالا)، به گروه b ( r-epoدوز پایین) به ترتیب به مدت یک و چهار هفته به طور داخل صفاقی تزریق شد و به گروه c (کنترل) در حجم مساوی سالین نرمال به صورت داخل صفاقی تزریق گردید. پس از پایان هفت روز در گروه a و c اقدام به خون گیری و تهیه سرم از رت ها کردیم.همین روش کار را در مورد گروه b نیز انجام دادیم.سپس فاکتورهای تغییر فعالیت آنزیم های p‏on- ae، تغییرات مقدار سرمی مالون دی آلدهید (mda)، tac و پروفیل لیپیدی در سرم رت ها مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت تغییرات صورت گرفته مابین سه گروه با نرم افزار spss 16.0 مورد آنالیز آماری قرار گرفت.یافته ها: بررسی نتایج حاصل از تغییرات صورت گرفته در گروه های دریافت کننده دوزهای بالا و پایین اریتروپویتین در مقایسه با گروه کنترل حاکی از افزایش معنی داری (p < 0.05) در فعالیت آنزیمی پاراکسوناز (به ترتیب با p=0.026 و (p=0.033، فعالیت آنزیمی آریل استراز (به ترتیب با p=0.033 و (p=0.023و مقدار سرمی tac (به ترتیب با p=0.008 و (p=0.004 و همچنین کاهش معنی داری در غلظت سرمی مالون دی آلدهید (به ترتیب با p=0.002 و (p=0.020 به عنوان شاخص پراکسیداسیون لیپیدی بود. بعلاوه در راستای بررسی همبستگی میان فاکتورهای مورد سنجش در گروه های دریافت کننده دوزهای بالا و پایین اریتروپویتین، بین فعالیت pon و ae (به ترتیب با r =0.770 و (r =0.830 و نیز بین فعالیت pon و سطح سرمیtac (به ترتیب با r =0.758 و (r =0.774 همبستگی مثبت و معنی دار مشاهده شد. بعلاوه بین فعالیت pon و غلظت سرمی mda (به ترتیب با r =0.717 و (r =0.778و همچنین بین مقادیر سرمی mda و tac (به ترتیب با r =0.667 و (r =0.708 همبستگی معکوس و معنی دار مشاهده گردید. نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر r-epo دارای ویژگی های آنتی اکسیدانی و کاهش پر اکسیداسیون لیپیدی است. بنابراین در شرایط استرس های اکسیداتیو می تواند مورد استفاده قرار گیرد. علیرغم هزینه گران قیمت استفاده از دوز بالای r-epo، تأثیرات آن مشابه دوز پایین r-epo بود. بنابراین مطالعه نتایج بررسی حاضر استفاده از دوز بالای r-epo را پیشنهاد نمی کند.