سلامت عمومی و ارتباط آن با کیفیت خواب پرستاران ثابت و شیفت در گردش شاغل در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران
چکیده
چکیده: زمینه و هدف: توجه به سلامت پرستاران که خود مسئول سلامت بیماران و جامعه هستند از اهمیت بسزایی برخوردار است. پرستاران به دلیل ماهیت شغلی خویش با انواع تنیدگی ها در محیط کار روبرو هستند و به دلیل اینکه در شیفت های کاری صبح، عصر و شب و در اکثر موارد بطور شیفت در گردش کار می کنند از جمله افرادی هستند که مستعد ابتلاء به انواع اختلالات خواب می باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی سلامت عمومی و ارتباط آن با کیفیت خواب پرستاران شیفت ثابت و در گردش شاغل در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی - تحلیلی 520 نفر از پرستاران شاغل در شیفت های مختلف بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی ایران از طریق نمونه گیری تصادفی طبقه ای در پژوهش شرکت کردند. داده ها با استفاده از ابزار سلامت عمومی (28ghq) و کیفیت خواب پیتسبرگ (psqi) جمع آوری شد. اطلاعات بدست آمده با آزمون های آماری کای دو، t مستقل و ضریب همبستگی اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: بطور کلی سلامت عمومی 3/67% از واحدهای پژوهش مطلوب، 5/22% تا حدی مطلوب و 2/10% نامطلوب بود. 9/62% پرستاران کیفیت خواب خوب و 1/37% کیفیت خواب بدی داشتند. بین سلامت عمومی و کیفیت خواب ارتباط مستقیم معنی داری وجود داشت (001/0p<، 692/0=r). کیفیت خواب 6/69% پرستاران شیفت ثابت و 2/56% پرستاران شیفت در گردش خوب بود (001/0p<). نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش مدیریت مناسب و کارآمد و برنامه ریزی دقیق شیفت کاری جهت کاهش اختلالات خواب پرستاران ضروری است. بهبود کیفیت خواب پرستاران می تواند سلامت عمومی و نهایتاً کیفیت مراقبت های بعمل آمده از بیماران را ارتقاء دهد.