بررسی میزان شیوع آلودگی باکتریایی و عوامل مرتبط در آب میوه های بسته بندی، شهرکرد ۱۳۸۵
چکیده
چکیده: زمینه و هدف: آب میوه ها بخش مهمی از رژیم های غذایی مدرن در بسیاری از کشورها و جوامع بشری می باشند که در صورت آلوده بودن به پاتوژنهای باکتریایی می توانند باعث عفونت های مختلف دستگاه گوارشی گردند. مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان شیوع آلودگی باکتریایی در آب میوه های سیب و پرتقال و ارتباط آن با برخی عوامل دیگر انجام شد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی- تحلیلی بر روی 360 نمونه آب میوه بسته بندی از نوع سیب و پرتقال تولیدی سه کارخانه داخلی در زمان های شش ماهه اول و شش ماهه دوم پس از تولید در سال 1385 انجام شد. پس از کشت نمونه ها در محیط های کشت مختلف، در صورت رشد کلنی های باکتریایی، تعداد کلنی ها شمارش و با استفاده از تست های تشخیصی مورد شناسایی قرار گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون کای دو تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میزان شیوع آلودگی در این مطالعه برابر با 4/4 درصد و میانگین شمارش کلی باکتری ها در نمونه های آلوده (colony formation unit/milliliter) cfu/ml 103×45/1 بود. باکتری های جدا شده شامل: استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس 10 مورد (5/62%)، استافیلوکوکوس ارئوس 3 مورد (19%)، باسیلوس سوبتیلیس 2 مورد (5/12%) و باسیلوس سرئوس 1 مورد (6%) بود. شیوع آلودگی به نوع آب میوه و نوع کارخانه بستگی نداشت (05/0p>) ولی با زمان تولید ارتباط معنی داری داشت (01/0p<). نتیجه گیری: با توجه به درصد کم آلودگی آب میوه ها و ارتباط معنی دار آن صرفاً با زمان تولید، توصیه می گردد شرایط نگهداری و انتقال این محصولات بهبود یافته و در زمان کمتر از شش ماه پس از تولید مصرف شوند.