بروز پنومونی مرتبط با تهویه مکانیکی و عوامل خطر مرتبط با آن در بخش های مراقبت ویژه
چکیده
زمینه و هدف: پنومونی مرتبط با تهویه مکانیکی علت اصلی مرگ و میر ناشی از عفونتهای بیمارستانی است. تابه حال بروز پنومونی مرتبط با تهویه مکانیکی و ارتباط آن با عوامل خطر در بخش مراقبت ویژه بررسی نشده است لذا هدف این مطالعه تعیین بروز پنومونی مرتبط با تهویه مکانیکی در بخشهای مراقبت ویژه و ارتباط آن با عوامل خطر میباشد. روش کار: این مطالعه توصیفی - تحلیلی در سال 1392 در بخش مراقبت ویژه بیمارستانهای آموزشی شهر سمنان انجام شد. 35 بیمار به روش در دسترس انتخاب شدند. معیار ورود به مطالعه شامل سن بالای 18 سال، بیمارانی که بیشتر از 48 ساعت تحت تهویه مکانیکی بودند، عدم ابتلا به پنومونی، نداشتن بیش از یک بار تلاش جهت لوله گذاری، نداشتن موارد منع دهان شویه، عدم ترومای صورت و دهان و عدم وجود موارد منع بالا بردن سر تخت به میزان 30 درجه بود. دهان شویه با نرمال سالین دو بار در روز انجام شد همچنین از معیار بالینی عفونت تنفسی اصلاح شده جهت تشخیص پنومونی و از پرسشنامه جهت جمعآوری اطلاعات بیماران استفاده شد. یافته ها: یافتهها نشان داد که 13 نفر (1/37%) از بیماران، به پنومونی مرتبط با تهویه مکانیکی مبتلا شدند. به جز مصرف آنتیبیوتیکها و بیماری های زمینهای ارتباط معناداری بین عوامل خطر و بروز پنومونی مرتبط با تهویه مکانیکی مشاهده نشد. نتیجه گیری: در این مطالعه، میزان پنومونی مرتبط با تهویه مکانیکی شیوع بالایی داشت. استفاده از یک محلول ضدعفونی کننده در دهان شویه جهت کاهش پنومونی مرتبط با تهویه مکانیکی ضروری است. همچنین تجویز منطقی و عدم مصرف طولانی مدت آنتیبیوتیکها در بخش مراقبت ویژه و کنترل بیماریهای زمینهای میتواند یک اقدام مؤثر در کاهش پنومونی مرتبط با تهویه مکانیکی باشد.