بررسی رابطه تعهد حرفه ای و رضایت شغلی پرستاران شاغل در بیمارستان های دولتی ـ آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قزوین
چکیده
هدف : رضایت شغلی نیروی انسانی از مهم ترین عوامل مؤثر در کارایی و بهره وری سازمان است. تعهد حرفه ای نیز یکی از ویژگی های انسانی است که می توان آن را رضایت قلبی و التزام عملی نسبت به وظایف تعیین شده برای انسان تعریف کرد، با این شرط که بدون هرگونه سیستم نظارتی، شخص وظایف خود را به بهترین نحو ممکن به انجام رساند. با توجه به اهمیت این دو مؤلفه در شغل خطیر پرستاری که در ارتباط مستقیم با روح و جان انسان ها می باشد، این مطالعه با هدف بررسی رابطه تعهد حرفه ای و رضایت شغلی پرستاران شاغل در بیمارستان های دولتی ـ آموزشی قزوین در سال 1390 صورت گرفت. روش : این مطالعه توصیفی ـ تحلیلی و به روش مقطعی می باشد. جامعه آماری این تحقیق کلیه پرستاران شاغل در بیمارستان های دولتی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهر قزوین می باشند. ابزار استفاده شده در این پژوهش پرسشنامه ای محقق ساخته است که جهت تعیین رضایت شغلی و تعهد حرفه ای پرستاران طراحی گردیده است. روش نمونه گیری در این مطالعه سرشماری می باشد. با توجه به خصوصیات افراد مورد پژوهش 547 پرسشنامه در بین پرستار واردشده به این پژوهش توزیع گردید و از آن تعداد 361 پرسشنامه عودت داده شد که تعداد 355 پرسشنامه قابل تجزیه و تحلیل بود. جهت آنالیز داده ها از نرم افزار spss استفاده گردید. در آنالیز داده ها علاوه بر روش های آمار توصیفی از آزمون t، anova، رگرسیون و ضریب همبستگی استفاده شد. یافته ها : رضایت شغلی پرستاران 24/9 درصد در حد کم، 72/4 درصد در حد متوسط و 2/7 درصد در حد زیاد بود. از سوی دیگر تعهد حرفه ای پرستاران 4/9 درصد در حد کم، 70/8 درصد در حد متوسط و 24/3 درصد در حد زیاد بود. بین متغیرهای سن، جنس، سمت و بخش کاری با رضایت شغلی رابطه آماری معنی دار وجود داشت (p<0/05) و با افزایش سن، دارابودن سمت های مدیریتی و نیز جنسیت مذکر میزان رضایت شغلی پرستاران افزایش می یافت. همچنین تنها بین متغیرهای سن و جنس با تعهد حرفه ای رابطه آماری معنی دار دیده شد (p<0/05)، یعنی با افزایش سن و نیز جنسیت مؤنث میزان تعهد حرفه ای کارکنان پرستاری افزایش می یافت. رابطه آماری معنی داری بین رضایت شغلی و تعهد حرفه ای پرستاران یافت شد (r=0.324 و p<0.001)، به طوری که با افزایش تعهد حرفه ای میزان رضایت شغلی نیز افزایش می یافت. نتیجه گیری : با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه مبنی بر وجود ارتباط بین رضایت شغلی و تعهد حرفه ای و با توجه به این که رضایت شغلی و تعهد حرفه ای دو مؤلفه مهم تأثیرگذار بر یکدیگر و در نتیجه تأثیرگذار بر کیفیت ارائه خدمات پرستاری می باشند، ضروری است که با شناسایی عوامل مؤثر بر این دو مؤلفه به دنبال برنامه ریزی جامع جهت ارتقای سطح رضایت شغلی و تعهد حرفه ای پرستاران شاغل در بیمارستان ها بود.