بررسی رابطه بین مشارکت و سازگاری سازمانی در بیمارستان‏های عمومی آموزشی شهر کرمان

محمود نکویی مقدم، mahmoud nekoei-moghadam professor in health care management, health services management, policy and economics department, school of management and medical informatic, health services management research center, institute of futures studies in health, kerman university of medical sciences, kerman, iranاستاد گروه مدیریت، سیاستگذاری و اقتصاد سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، مرکز تحقیقات مدیریت ارائه خدمات سلامت، پژوهشکده‏ی آینده پژوهی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران سجاد دلاوری، sajad delavari ph.d student in health policy, school of management & information sciences, health management & human resources research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranدانشجوی دکترای تخصصی سیاستگذاری سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و منابع انسانی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران محمدحسین قربانی، mohammad hossein ghorbani assistant professor, sport management department, physical education and sport sciences research institute, tehran, iranاستادیار گروه مدیریت ورزشی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران سمیه دلاوری، somaye delavari ph.d student of medical education, medical education department, school of medicine, educational in medical sciences research center (cerms), iran university of medical sciences, tehran, iranدانشجوی دکترای تخصصی آموزش پزشکی، گروه آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران مژگان فردید، mozhgan fardid ph.d student in health policy, health management and economics sciences research center, iran university of medical sciences, tehran, iranدانشجوی دکترای تخصصی سیاستگذاری سلامت، مرکز تحقیقات علوم مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران

چکیده

زمینه و هدف: مشارکت کارکنان و سازگاری سازمانی دو متغیر اساسی و اثرگذار بر عملکرد سازمان‏ها هستند. مدیران باید ضمن توجه ویژه به این دو متغیر، سعی کنند همواره آن‏ها را بهبود بخشند. در این راستا، پژوهش حاضر به تعیین ارتباط بین مشارکت سازمانی و سازگاری سازمانی در بیمارستان‏های عمومی آموزشی کرمان پرداخته است. روش بررسی: جامعه‏ی پژوهش حاضر، شامل کلیه‏ی کارکنان سه بیمارستان عمومی آموزشی کرمان بود که به تعداد 1370 نفر برآورد گردیدند. جهت انتخاب نمونه به تعداد 302 نفر، از روش نمونه گیری نظام مند استفاده گردید. داده‏ها با استفاده از پرسش نامه استاندارد دنیسون گرداوری شد و با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، آنالیز واریانس و آزمون‏های پس تجربه، تحلیل گردیدند. یافته ها: بر اساس یافته‏های به دست آمده، دو متغیر مشارکت و سازگاری و شاخص‏های مربوط به هر کدام در سطح قابل قبولی قرار داشتند. بین دو متغیر اصلی شاخص‏های مربوط به آن‏ها رابطه ی مثبت و معناداری مشاهده شد. علاوه بر این، متغیرهای مزبور در بیمارستان‏های مورد مطالعه با هم اختلاف معناداری داشتند. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر می‏تواند به عنوان مکملی برای ارزیابی و پیش‏بینی اولویت‏های تغییر در بیمارستان‏های مذکور و تدوین بهتر راهبرد‏ها برای اجرای موفقیت آمیز فنون و فرایندهای مدیریت به‏ کار گرفته شود.