مطالعه ی اثر پلی مورفیسم های -۴۰۱ctو+۴۵۲ct ژن گاما گلوتامیل هیدرولاز(ggh) بر سطح سرمی وتوکسیسیتی مرتبط با مصرف متوترکسات در کودکان ایرانی مبتلا به لوسمی لنفوئید حاد تحت درمان در بیمارستان حضرت علی اصغر(ع)

ابوالفضل کلانتری، abolfazl kalantari master of sciences in hematology and blood banking, school of allied medical sciences, iran university of medical sciences, tehran, iranکارشناس ارشد هماتولوژی و بانک خون، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران فرهاد ذاکر، farhad zaker professor, hematology and blood banking department, cellular and molecular research center, school of allied medical sciences, iran university of medical sciences, tehran, iranاستاد گروه هماتولوژی و بانک خون، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران شهلا انصاری دماوندی، shahla ansari damavandi associated professor, oncology and hematology department, school of medicine, iran university of medical sciences, tehran, iranدانشیار گروه خون و انکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران حیدر شرفی، heydar sharafi ph.d student in hepatology, baqiyatallah research center for gastroentrology and liver disease, baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iranدانشجوی دکترای هپاتولوژی، مرکز تحقیقات بیماری های کبد و گوارش، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، سید امیر یزدانپرست، seyed amir yazdanparast associated professor, medical laboratory sciences department, school of allied medical sciences, iran university of medical sciences, tehran, iranدانشیار گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران

چکیده

زمینه و هدف: بیماران مبتلا به لوسمی لنفوئید حاد پس از درمان با متوترکسات، تفاوت هایی در سطح سرمی و توکسیسیتی مرتبط با مصرف متوترکسات از خود نشان می دهند. یکی از عوامل مهم تعیین کننده ی این تفاوت ها، فارماکوژنتیک فرد است. در این مطالعه، تاثیر پلی مورفیسم های -401ct و +452ct از ژن ggh بر سطح سرمی و توکسیسیتی مرتبط با مصرف متوترکسات بررسی شد. هدف از این مطالعه، ارزیابی و تعیین اثر پلی مورفیسم های 401ct – و +452ct ژن ggh بر سطح سرمی و توکسیسیتی مرتبط با مصرف متوترکسات در بیماران مبتلا به لوسمی لنفوئید حاد بود. همچنین برای اولین بار فراوانی پلی مورفیسم های فوق در ایران مورد مطالعه قرار گرفت. روش بررسی: در این مطالعه ی پژوهشی، با استفاده از تکنیک های pcr و rflp شیوع پلی مورفیسم های مذکور در 83 بیمار ایرانی مبتلا به all بررسی شد. ارتباط میان پلی مورفیسم ها با سطح سرمی متوترکسات و توکسیسیتی مرتبط با مصرف آن با محاسبه odds ratio برآورد شد. یافته ها: در این مطالعه بین پلی مورفیسم +452ct با سطح سرمی متوترکسات و توکسیسیتی های مرتبط با مصرف متوترکسات ارتباط معنی داری یافت نشد. رابطه ای بین پلی مورفیسم 401ct – با توکسیسیتی های مربوط که منجر به ترومبوسیتوپنی(265/0 odds ratio= ،019/0-009/0= ci 95%) و همچنین لکوپنی (182/2 odds ratio= ،042/0-021/0= ci 95%) می شود، در فاز تحکیمی درمان مشاهده شد. نتیجه گیری: بررسی بیماران از لحاظ پلی مورفیسم 401ct – ژن ggh ممکن است در انتخاب دوز مناسب متوترکسات و کاهش عوارض توکسیک مرتبط با مصرف آن مفید باشد.