مقایسه تأثیر آموزش برنامه خودتوانمندسازی از طریق بسته آموزشی و کارگاه آموزشی بر خودکارآمدی بیماران دیابتی مراجعه کننده به مرکز دیابت دانشگاه علوم پزشکی ارومیه ۱۳۹۲
داود رسولی، davod rasoli structor, nursing and midwifery faculty ,urmia university of medical sciences, urmia, iran (corresponding author)مربی، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ایران (نویسنده مسئول) یوسف محمدپور، yousef mohamadpour structor, nursing and midwifery faculty ,urmia university of medical sciences, urmia, iranمربی، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ایران زهرا صفائی، zahra safei structor, nursing and midwifery faculty ,urmia university of medical sciences, urmia, iranمربی، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامای ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ایران حسین حبیب زاده، hossein habibzadeh asistant professor, nursing and midwifery faculty, urmia university of medical sciences, urmia, iranاستادیار، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ایران حسین جعفری زاده، hossein jafarizadeh structor, nursing and midwifery faculty ,urmia university of medical sciences, urmia, iranمربی، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ایران
چکیده
مقایسه تأثیر آموزش برنامه خودتوانمندسازی از طریق بسته آموزشی و کارگاه آموزشی بر خودکارآمدی بیماران دیابتی مراجعه کننده به مرکز دیابت دانشگاه علوم پزشکی ارومیه 1392 داود رسولی[1]*، یوسف محمدپور[2]، زهرا صفائی[3]، حسین حبیب زاده[4]، حسین جعفری زاده[5] تاریخ دریافت 31/01/1393 تاریخ پذیرش 25/03/1393 چکیده یش زمینه و هدف: اداره صحیح دیابت توسط افراد دیابتی نقش اساسی در پیشگیری از عوارض این بیماری دارد. برنامه توانمندسازی یکی از روش های مؤثر در آموزش این بیماران می باشد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر آموزش برنامه خودتوانمندسازی از طریق بسته آموزشی و کارگاه آموزشی بر خودکارآمدی بیماران دیابتی مرکز دیابت دانشگاه علوم پزشکی ارومیه انجام گرفته است. مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون می باشد که بر روی 40 نفر از بیماران دیابتی مراجعه کننده به مرکز دیابت دانشگاه علوم پزشکی ارومیه انجام گرفته است. نمونه های موردپژوهش به طور تصادفی در یکی از گروه های کارگاه آموزشی و بسته آموزش قرار گرفتند. جهت گردآوری داده ها از یک ابزار دوقسمتی که شامل اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه خودتوانمندی بیماران دیابتی بود استفاده شد. داده ها پس از جمع آوری و کدگذاری در نرم افزار آماریspss(ver16) تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: میانگین سنی نمونه های موردپژوهش در گروه کارگاه 81/7 ±95/54 سال بود. یافته های پژوهش اختلاف معنی داری را ازلحاظ آماری در نمرات خودکارآمدی و ابعاد آن مابین دو گروه موردنظر قبل و بعد از اجرای مداخله نشان نداد (570/0p=). ولی ارتباط معنی داری قبل و بعد از اجرای مداخله (درون گروهی) در هرکدام از گروه ها در نمرات خودکارآمدی و ابعاد آن پیدا شد (0001/0 p <). بحث و نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که آموزش مؤثر و هرچه بیشتر بیماران چه از طریق کارگاه آموزشی و چه از طریق بسته آموزشی باعث بهبود خودکارآمدی بیماران می شود. کلیدواژه ها: دیابت، توانمندسازی، آموزش دیابت مجله دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دوره دوازدهم، شماره پنجم، پی درپی 58، مرداد 1393، ص 393-386 آدرس مکاتبه: دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، تلفن: 2754961-0441 email: rasouli_d@umsu.ac.ir [1] مربی، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ایران (نویسنده مسئول) [2] مربی، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ایران [3] مربی، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامای ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ایران [4] استادیار، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ایران [5] مربی، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ایران
مقایسه تأثیر آموزش برنامه خودتوانمندسازی از طریق بسته آموزشی و کارگاه آموزشی بر خودکارآمدی بیماران دیابتی مراجعه‌کننده به مرکز دیابت دانشگاه علوم پزشکی ارومیه 1392 داود رسولی[1]*، یوسف محمدپور[2]، زهرا صفائی[3]، حسین حبیب‌زاده[4]، حسین جعفری‌زاده[5] تاریخ دریافت 31/01/1393 تاریخ
مقالهمجله دانشکده پرستاری و مامایی ارومیهداود رسولی، davood rasouli university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی ارومیه یوسف محمدپور، yousef mohammadpour university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی ارومیه زهرا صفائی، zahra safaie university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی ارومیه حسین جعفری زاده
پیش زمینه و هدف: دیابت یکی از بیماری های مزمن شایع با عوارض فراوان یکی از چالش های جدی برای سیستم سلامت می باشد که کیفیت زندگی بیمار را تحت تأثیر قرار می دهد. آموزش به بیماران یکی از قدیمی ترین و بهترین راه های کنترل این عوارض می باشد. روش های آموزشی سنتی و نوین، نتایج مختلفی را
پیش‌زمینه و هدف: دیابت یکی از بیماری‌های مزمن شایع با عوارض فراوان یکی از چالش‌های جدی برای سیستم سلامت می‌باشد که کیفیت زندگی بیمار را تحت تأثیر قرار می‌دهد. آموزش به بیماران یکی از قدیمی‌ترین و بهترین راه‌های کنترل این عوارض می‌باشد. روشهای آموزشی سنتی و نوین، نتایج مختلفی را
مقالهمجله پژوهش پرستاری ایرانمحبوبه حیدری، m heydari faculty of nursing and midwifery, tehran university of medical sciences, tehran, iranدانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ماندانا میر محمد علی ئی، m mir mohammad ali faculty member of the school of nursing and midwifery, tehran university of medical sciences, tehran, iranعضو هیأت علمی دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران زهره خاکبازان، z khakbazan faculty member of the school of nursing and midwifery, tehran university of medical sciences, tehran, iranعضو هیأت علمی دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران محمود محمودی
مقدمه: نوجوانان در دوران بلوغ با بسیاری از تغییرات جسمی و تحولات روانی مواجه هستند. عدم توجه به مسائل دوران بلوغ دختران، ممکن است در آینده تأثیر منفی بر سلامت روانی و خودکارآمدی آنها داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر دو روش آموزشی سخنرانی و بسته آموزشی بر خودکارآمدی دان
مقدمه: نوجوانان در دوران بلوغ با بسیاری از تغییرات جسمی و تحولات روانی مواجه هستند. عدم توجه به مسائل دوران بلوغ دختران، ممکن است در آینده تأثیر منفی بر سلامت روانی و خودکارآمدی آنها داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر دو روش آموزشی سخنرانی و بسته آموزشی بر خودکارآمدی دان
مقالهپژوهش در پزشکیمسعود موسوی نسب، رئیس مرکز توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز شهلا غضنفری، علیرضا توکلی کازرونی، رضا اسلان زاده
از سال 1352 که برای اولین بار در خاورمیانه کارگاه های آموزشی توسط بخش آموزش پزشکی دانشگاه شیراز برگزار شد. تاکنون ارزیابی این گونه کارگاه ها صورت نگرفته است. با توجه به اهمیت و حساسیت ویژه آموزش پزشکی لازم است این گونه کارگاه ها با هدف رفع نقایص و تقویت نقاط قوت و میزان کارآیی آن