تأثیر رژیم چهار دارویی (آموکسی سیلین، بیسموت، امپرازول و کلاریترومایسین) در ریشه کنی عفونت هلیکوباکتر پیلوری

افشین شفقی، a shafaghi gastroenterology and liver disease research center, guilan university of medical sciences, rasht, iranمرکز تحقیقات بیماری های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران محمدرضا نقی پور، m.r. naghipour gastroenterology and liver disease research center, guilan university of medical sciences, rasht, iranمرکز تحقیقات بیماری های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران شیما حقانی، sh. haghani student research committee, research deputy building, guilan university of medical sciences, rasht, iranکمیته تحقیقات دانشجویی رشت، معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران علیرضا امیرمعافی، a. amir maafi student research committee, research deputy building, guilan university of medical sciences, rasht, iranکمیته تحقیقات دانشجویی، معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران ملینا روحی راد، m. rouhi rad student research committee, research deputy building, guilan university of medical sciences, rasht, iranکمیته تحقیقات دانشجویی رشت، معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران

چکیده

مقدمه: هلیکوباکتر پیلوری یکی از شایع ترین عفونت های باکتریایی انسان و از مهم ترین عوامل ابتلای به گاستریت مزمن، زخم های معده و دئودنوم، لنفوم بافت لنفاوی همراه مخاط و سرطان معده است. بیماری های ناشی از عفونت با این باکتری گستره گوناگون دارد و ریشه کنی باکتری نسبت به هزینه های ناشی از درمان عوارض این عفونت مقرون به صرفه تر است. هدف: بررسی نتایج درمانی رژیم دارویی آموکسی سیلین، بیسموت، امپرازول و کلاریترومایسین در ریشه کنی هلیکوباکترپیلوری در بیماران و بررسی عوارض این رژیم مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی 179 بیمار دچار عفونت هلیکوباکترپیلوری که از فروردین تا آذر سال 1390 به یک درمانگاه فوق تخصصی گوارش مراجعه کرده بودند و نیاز به آندوسکوپی داشتند، پس از اندوسکوپی وارد مطالعه شدند و 8 هفته پس از تجویز رژیم چهار دارویی موردنظر و آزمون تنفسی اوره برای بررسی ریشه کنی، میزان موفقیت درمان بررسی شد. نتایج: اکثر افراد مورد مطالعه را زنان (7/58%) تشکیل می دادند. شایع ترین علایم بیماران پیش از درمان شامل نفخ(76 ٪) و درد اپی گاستر(9/74 ٪) بود. میزان ریشه کنی با این رژیم9/89% تعیین شد. در مجموع، 13 نفر(2/7 ٪) دچار عوارض دارویی شدند. ولی شدت عوارض در حدی نبود که درمان متوقف شود. این عوارض به ترتیب شامل بی اشتهایی(5 نفر)، نفخ(4نفر)، تشدید ریفلاکس(4 نفر)، احساس پری و سنگینی معده(3نفر) و استفراغ(2نفر) بود. تمام علایم بیماران نسبت به پیش از درمان، بهبود معنی دار داشت. تفاوت معنی داری بین میزان ریشه کنی در دو جنس بدست نیامد. نتیجه گیری: عوارض دارویی ناچیز بود و بهبود قابل ملاحظه و معنی دار در علائم بیماران نسبت به قبل از درمان بوجود آمد. برحسب میزان ریشه کنی(89.9 %) می توان گفت رژیم چهار دارویی مورد مطالعه در ریشه کنی عفونت هلیکوباکتر پیلوری موفق بوده است.