بررسی عوامل مؤثر بر کاهش قندخون ناشتا قبل از عمل جراحی الکتیو کودکان
چکیده
مقدمه: کاهش قندخون و طولانی شدن مدت زمان ناشتا بودن در عمل های جراحی نوزادان و کودکان ضایعات جبران ناپذیری به همراه دارد. هدف این مطالعه، بررسی عوامل مؤثر بر کاهش قندخون ناشتا قبل از عمل جراحی الکتیو کودکان می باشد. روش کار: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی یکسو کور تصادفی و بررسی بیماران می باشد که بر روی60 کودک کاندید جراحی انتخابی انجام شد و تأثیر متغیرهای سن و مدت زمان ناشتا ماندن بر روی قندخون ناشتا قبل از القاء بیهوشی بررسی گردید. کودکان بر اساس مدت زمان ناشتا بودن به هفت گروه و سن به 4 گروه تقسیم شدند. میزان قند خون لخته قبل از القاء بیهوشی و تزریق سرم بررسی گردید. اطلاعات با استفاده از آمار توصیفی و آزمون t-test با نرم افزار آماری spss تجزیه وتحلیل گردید. نتایج: بالاترین میزان بروز هیپوگلیسمی (قند خون 59-50) در کودکان سنین بالای 5 سال (7/35 درصد) و در مدت ناشتای بیشتر از 5/10 ساعت (40 درصد) دیده شد. تأثیر متغیرهای سن و ساعات ناشتا ماندن بر قند خون از لحاظ آماری معنی دار بود (0001/0p<). نویسنده مسئول: زهره منتصری دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی شیراز شیراز- ایران تلفن: 9177041987 98+ پست الکترونیکی: montaseri@sums.ac.ir نتیجه گیری: علل وقوع هیپوگلیسمی با افزایش سن و مدت ناشتا بودن احتمالاً در توجه کمتر به علائم بالینی و رفتاری هیپوگلیسمی در کودکان، جایگزین نکردن مایعات مناسب و کافی، دادن احتمال خطر کمتر و تحمل بالاتر کودکان بزرگ تر به طولانی شدن زمان ناشتا می باشد. توصیه می شود؛ چک لیستی از علائم بالینی و رفتاری در کودکان تهیه شود و در زمان های مشخص قبل، حین و بعد از عمل مورد بررسی و پایش قرار گیرد. همچنین مدت زمان تحمل ناشتا ماندن بررسی و راهنمای جدیدی برای حجم، نوع و مدت مصرف مایعات قبل از عمل در کودکان اعلام شود. موانع افزایش مدت انتظار برای عمل بیماران بررسی و رفع گردد.