بررسی آزمایشگاهی ریزنشت حد فاصل گلاس آینومر و سیلانت رزینی در ترمیم ‏های باندشونده محافظه‏ کارانه (car)

علیرضا علیرضا حیدری، alireza heidari assistant professor, dept of pediatric dentistry, dental school, tehran university of medical sciences, tehran, iranاستادیار گروه دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران سارا سارا قدیمی، sara ghadimi assistant professor, dept of pediatric dentistry, dental school, tehran university of medical sciences, tehran, iranاستادیار گروه دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (tehran university of medical sciences) شهرام شهرام مشرفیان، shahram mosharafian assistant professor, dept of pediatric dentistry, dental school, tehran university of medical sciences, tehran, iranاستادیار گروه دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (tehran university of medical sciences) حسین حسین انصاری، hossein ansari instructor, dept of epidemiology & statistics, medical school, zahedan university of medical sciences, zahedan, iranمربی گروه آمار و اپیدمیولوژی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زاهدانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (tehran university of medical sciences) الناز الناز گنودی، elnaz ghonodi dentistدندانپزشکسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زاهدان (zahedan university of medical sciences)

چکیده

مقدمه: در ترمیم‏‏های باندشونده محافظه‏کارانه (car) به منظور آزادسازی فلوراید از گلاس آینومر استفاده می‏گردد، هدف از مطالعه حاضر تعیین آزمایشگاهی ریزنشت حدفاصل گلاس آینومر (gi) و سیلانت رزینی (f.s) در ترمیم‏‏های باندشونده محافظه‏کارانه (car) می‏باشد. مواد و روش‏ها: در این مطالعه آزمایشگاهی یک حفره به طول 5 میلیمتر، عرض 3 میلیمتر و به عمق یک میلیمتر در سطح باکال 21 دندان پرمولر سالم انسان ایجاد شد و با گلاس آینومر پر و کیور گردید. سپس شیار دیگری به همان طول، ولی به عرض و عمق نیم میلیمتر در تماس با آن ایجاد گردید فیشورسیلانت در داخل آن قرار داده شد. همچنین در سطح لینگوال دندان‏ها حفره‏ای به طول 5، عرض3 میلیمتر و عمق 1 میلیمتر ایجاد گردید و با کامپوزیت flow پر شد. سپس شیار دیگری در کنار آن ایجاد گردید و در آن فیشورسیلانت قرار داده شد. سپس دندان‏ها هزار بار در دستگاه ترموسایکل قرار داده شدند (دمای بین 5 درجه تا 55 درجه) و برای تست نفوذ رنگ به مدت 24 ساعت در محلول فوشین غوطه‏ور شدند. میزان نفوذ رنگ حدفاصل گلاس آینومر-سیلانت، گلاس آینومر-دندان، سیلانت-دندان، کامپوزیت-سیلانت و کامپوزیت-دندان پس از برش در بعد باکولینگوآلی به کمک استریومیکروسکوپ مورد بررسی قرار گرفت و نتایج بر اساس آزمون فرید‏من و ویل کاکسون تفسیر گردید. یافته‏ها: میزان ریزنشت بین گلاس-دندان به طور معنی داری بیشتر از گلاس-سیلانت بود، همچنین ریزنشت بین گلاس-سیلانت بیش از ریزنشت حدفاصل کامپوزیت-دندان و کامپوزیت-سیلانت بود، همچنین ریزنشت سیلانت-دندان از بقیه کمتر بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه به نظر می‏رسد در ترمیم‏های محافظه کارانه با توجه به میزان ریزنشت حدفاصل گلاس و سیلانت بهتر است از کامپوزیت بجای گلاس آینومر استفاده گردد.