بررسی مقایسه ای خودپنداره دانشجویان سال اول و چهارم دانشکده توانبخشی دانشگاه شهید بهشتی
چکیده
سابقه و هدف : ورود به دانشگاه مقطعی بسیار حساس در زندگی جوانان است که غالباً با تغییرات زیادی در روابط اجتماعی و بین فردی آنها همراه است. هدف این مطالعه، بررسی تغییر خودپنداره دانشجویان در جریان تحصیلات دانشگاهی و ارتباط آن با متغیرهای فردی است. روش بررسی : در این مطالعه توصیفی تحلیلی، جامعه آماری شامل 111 دانشجوی سال اول و 102 دانشجوی سال چهارم دوره کارشناسی دانشکده توانبخشی بود. جهت سنجش خودپنداره از آزمون کارل راجرز استفاده گردید. به منظور تجزیه و تحلیل آماری از نرمافزار spss و آزمون کای دو استفاده شد. یافته ها : 1/13 درصد دانشجویان دارای خودپنداره طبیعی و 9/86 درصد دارای خودپنداره ضعیف و منفی بوده و ارتباط معنیداری بین تاهل، سن و جنس با خودپنداره بدست نیامد. مقایسه 2 گروه دانشجویان سال اول و چهارم نشان داد که تحصیلات دانشگاهی نقشی در تغییر خودپنداره آنان ندارد. نتیجه گیری : عدم ارتباط معنیدار خودپنداره با تحصیلات دانشگاهی و وجود خودپنداره ضعیف و منفی در اکثریت دانشجویان، ضرورت توجه و پرداختن بیشتر به مسائل روانی و عوامل تاثیرگذار را نشان داده و فعال کردن مراکز مشاورهای را طلب مینماید.