ساختار عاملی نسخه تجدیدنظرشده فارسی پرسش نامه شخصیتی نئو در ایران
چکیده
چکیدههدف: هدف پژوهش حاضر با توجه به نقاط ضعف روششناختی بررسیهای پیشین نسخه تجدیدنظر شده فارسی پرسش نامه شخصیتی نئو (neo-pi-r)، بررسی مجدد ساختار عاملی این پرسشنامه در ایران بود. روش: 334 دانشجو (231 دختر و 98 پسر، 5 نفر جنسیت خود را اعلام نکردند) با میانگین سنی 10/23 سال بهصورت در دسترس از دانشگاه های تهران، علم و فرهنگ و شهید بهشتی به پرسشنامه شخصیتی نئو پاسخ دادند. برای تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی دادهها، از تحلیل موازی و چرخش مایل استفاده شد. یافتهها: تحلیل عاملی اکتشافی به استخراج پنج عامل انجامید. این پنج عامل روی هم 25/59% از واریانس کل را تبیین می کردند. در نتیجه تحلیل عاملی اکتشافی، تعداد قابل توجهی بار مشترک و بار اشتباه مشاهده شد. تحلیل عاملی تأییدی نیز به شاخصهای برازش ضعیف تا متوسط منجر شد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر و با در نظر گرفتن ضرایب آلفای متوسط و ضعیف بهدست آمده در بررسی گروسیفرشی (1380)، کاربردپذیری این پرسشنامه (به صورت اولیه) در فرهنگ ایرانی مورد تردید است. بهنظر میرسد انجام تحلیل عاملی در سطح گویهها میتواند ره گشا باشد.