بررسی تأثیر ورزش های استقامتی بر حوزه های عملکرد کاری و شدت افسردگی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
چکیده
normal 0 false false false en-us x-none ar-sa مقدمه: افسردگی نوعی اختلال خلق است که در آن فرد احساس غم، عدم لذت و دلسردی می کند. با توجه به افزایش افسردگی در جامعه کنونی و به ویژه دانشجویان، هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر ورزش های استقامتی بر حوزه های عملکرد کاری و شدت افسردگی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بود. مواد و روش ها: روش نمونه گیری در این پژوهش شبه تجربی به صورت ساده بود. پرسش نامه های افسردگی و عملکرد کاری از گروه آزمودنی (40 نفر) و گروه شاهد (40 نفر) قبل از انجام مداخله اخذ گردید و ورزش استقامتی به مدت 8 هفته، هفته ای 3 روز و روزی 5/1 ساعت بر طبق پروتکل طراحی شده انجام شد. در نهایت پرسش نامه های افسردگی و عملکرد کاری بار دیگر گرفته شدند. یافته ها: نتایج آزمون paired t وجود تفاوت معنی دار در عملکرد (001/0 > p)، میزان رضایت از عملکرد (001/0 > p) و شدت افسردگی (001/0 > p) را در مقایسه قبل و بعد گروه مداخله نشان داد و نتایج آزمون independent t حاکی از وجود تفاوت معنی دار بین دو گروه در عملکرد (001/0 > p) و میزان رضایت از عملکرد (001/0 > p) بعد از انجام مداخله بود، ولی در مورد شدت افسردگی، تفاوت میان دو گروه بعد از انجام مداخله معنی دار نبود (070/ = p). نتیجه گیری: 8 هفته تمرین های استقامتی می تواند به طور مؤثری منجر به کاهش شدت افسردگی، بهبود در عملکرد و میزان رضایت از عملکرد در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان گردد. هر چند این تعداد جلسه، نتوانست تأثیر معنی داری را در مقایسه با گروه شاهد ایجاد کند.