بررسی عوامل مؤثر در ارتباط با بیمار و موانع موجود از دیدگاه پرستاران شاغل در بیمارستان ولی عصر (عج) دانشگاه علوم پزشکی بیرجند
چکیده
زمینه و هدف: بهبود روابط با بیمار باعث توانمندشدن در به دست آوردن اطلاعات و شناسایی مشکلات بیمار با استفاده از تعامل و گوش دادن فعال و در نتیجه شناسایی دقیق تر مشکلات می شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین عوامل و موانع مؤثر در ارتباط با بیمار از دیدگاه پرستاران شاغل در بیمارستان ولی عصر (عج) دانشگاه علوم پزشکی بیرجند انجام شد. روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، 70 پرستار شاغل در بیمارستان ولی عصر (عج) دانشگاه علوم پزشکی بیرجند به صورت نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. گردآوری اطلاعات بر اساس پرسشنامه 28 گزینه ای در رابطه با عوامل و موانع مؤثر در ارتباط با بیمار در شش حیطه مربوط به پرستار، بیمار، پرستار- بیمار، محیط، دانش و مهارت و شرایط کاری صورت گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار spss و آمار توصیفی و آزمون آماری کای اسکوئر در سطح معنی داری 05/0 p< مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: مهمترین عوامل مؤثر در ارتباط با بیمار را به ترتیب عوامل مربوط به پرستار (3/84%)، دانش و مهارت (7/75%) و بیمار (3/74%) و از سویی مهمترین موانع مؤثر در ارتباط با بیمار به ترتیب شامل عوامل مربوط به پرستار و مهارت و دانش (7/75%) و محیط (70%) را در برگرفت؛ همچنین در مقایسه ارتباط مشخصات فردی با عوامل و موانع مؤثر در ارتباط با بیمار تنها در رابطه با عوامل مؤثر جنس و عامل پرستار (38/0 p= ) و در ارتباط با موانع مؤثر جنس و شرایط کاری (به ترتیب 08/0 p= ، 27/0 p= ) ارتباط معنی دار نشان داده شد و در دیگر متغیرها ارتباط معنی داری به دست نیامد. نتیجه گیری: بر اساس یافته های این تحقیق، مهمترین عامل مؤثر در ارتباط با بیمار را پرستار و دانش و مهارت در برمی گیرد؛ بنابراین اهمیت به نیازهای آموزشی پرستاران در مورد دانش و مهارت این امر و نیز برنامه ریزی پرستاری به تلاش بیشتر جهت کاهش مشکلات بالینی پرستاران در این راستا، جهت ارائه مراقبت با کیفیت بهتر پیشنهاد می شود.