خودکارآمدی بیماران سلول داسی شکل بعد از دریافت آموزش مبتنی بر برنامه خودمدیریتی (۲۴ هفته پیگیری)
چکیده
مقدمه: بیماران مبتلا به بیماری سلولداسیشکل در طول زندگی خود از عوارض متعدد این بیماری رنج میبرند و باید با ارتقاء سطح خودمدیریتی و پیشگیری از عوارض بیماری، با این بیماری مزمن سازگار شوند. برنامههای خودمدیریتی در بیماریهای مزمن ترکیبی از استراتژیهایی هستند که منجر به افزایش سطح خودکارآمدی و ارتقاء رفتارهای خودمدیریتی میشوند. هدف این مطالعه تعیین تأثیر برنامه خودمدیریتی بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به بیماری سلولداسیشکل است. روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی 53 بیمار مبتلا به بیماری سلولداسیشکل مراجعه کننده به درمانگاه تالاسمی بیمارستان شفا اهواز به روش سرشماری وارد مطالعه شدند. برنامه خودمدیریتی طی دو جلسه آموزش انفرادی، یک جلسه آموزش گروهی بزرگ و دو جلسه آموزش گروهی کوچک به مدت 12 هفته اجرا شد. میزان خودکارآمدی بیماران قبل از مداخله، هفته دوازدهم و هفته سی و ششم با استفاده از پرسشنامه خودکارآمدی بیماران سلول داسی شکل ارزیابی گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار spss/19 و آزمونهای کای اسکوئر، تی مستقل و آزمون اندازه های تکراری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: آزمون آنالیز واریانس با اندازههای تکراری اختلاف معنیداری بین میانگین نمره کل و زیرگروههای خودکارآمدی در هفته دوازدهم و هفته سی و ششم بعد از مداخله در مقایسه با قبل از مداخله نشان داد ( 001/0> p ). نتیجه نهایی: مطالعه نشان داد مداخلات خودمدیریتی بر ارتقاء سطح خودکارآمدی بیماران مبتلا به بیماری سلولداسیشکل مؤثر بوده است. بنابراین استفاده از برنامههای خودمدیریتی جهت تغییر رفتار و ارتقاء سطح خودکارآمدی این بیماران قابل توصیه است.