بررسی تأثیر پرتودهی با اشعة گاما در بار میکروبی فیلۀ ماهی کفال طلایی (liza aurata) طی دورۀ نگهداری در یخچال (°c 4+)
چکیده
ماهی کفال طلایی (liza aurata) از جمله ماهیان با ارزش غذایی و اقتصادی دریای خزر است که در استان های شمالی ایران به مقدار زیاد صید می شود، اما همانند سایر ماهیان در برابر عوامل فساد، به ویژه فساد باکتریایی، آسیب پذیر است. در این پژوهش کارایی تکنیک پرتودهی با اشعة گاما، به منزلة یکی از روش های غیر حرارتی فرآوری آبزیان، در کاهش بار باکتریایی و افزایش مدت ماندگاری فیلۀ ماهی کفال طلایی طی 35 روز نگهداری در یخچال (°c 4+) بررسی می شود. نمونه ها با دُزهای مختلف اشعة گاما (دُزهای 0 (شاهد)، 1، 2، 3، و 5 کیلوگری) پرتودهی شدند و سپس، طی 35 روز نگهداری در یخچال و در فواصل زمانی (تازه) 1، 5، 10، 15، 20، 25، 30، و 35 روز مورد آزمایشات میکروبی (شامل اندازه گیری بار باکتریایی کل، سودوموناس ها، باکتری های تولیدکنندۀ اسید لاکتیک، باکتری های تولیدکنندۀ گاز h2s، و انتروباکتریاسه) قرار گرفتند. نتایج آنالیز عوامل میکروبی گوناگون نشان داد که فیلۀ ماهی کفال طلایی بدون مواجهه با اشعة گاما (شاهد) به مدت 10 روز قابلیت مصرف دارد، اما زمانی که در معرض اشعة گاما قرار گیرد، قابلیت ماندگاری آن برای مصرف کنندگان افزایش می یابد (p