نقش واسطه ای راهبردهای نظمدهی شناختی هیجان در رابطه بین سبک های دلبستگی و ناگویی هیجانی
چکیده
هدف اصلی این پژوهش تعیین اثر واسطه ای راهبردهای نظمدهی شناختی هیجان در رابطه بین سبک های دلبستگی ایمن، اجتنابی و دوسوگرا با ناگویی هیجانی بود. 256 زن و مرد تهرانی (115 مرد، 141 زن) به صورت داوطلب در این پژوهش شرکت کردند. از شرکت کنندگان در پژوهش خواسته شد سیاهه دلبستگی بزرگسال (aai؛ بشارت، 1384، 2011)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (ftas؛ بگبی، پارکر و تیلور، 1994) و پرسشنامه نظمدهی شناختی هیجان (cerq؛ گارنفسکی و کرایج، 2006) را تکمیل کنند. نتایج نشان دادند بین سبک دلبستگی ایمن با ناگویی هیجانی رابطة منفی معنادار و بین سبک های دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا با ناگویی هیجانی رابطة مثبت معنادار وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان دادند دو دسته راهبردهای سازشیافته و سازشنایافته نظمدهی شناختی هیجان در رابطه بین سبک های دلبستگی و ناگویی هیجانی تاثیر واسطه ای دارند. سبک های دلبستگی ایمن و ناایمن از طریق راهبردهای سازشیافته و سازشنایافته نظمدهی شناختی هیجان در دو جهت متضاد تغییرات مربوط به ناگویی هیجانی را پیشبینی می کنند. بر اساس یافته های این پژوهش، می توان نتیجه گرفت تاثیر واسطه ای راهبردهای نظمدهی شناختی هیجان در رابطه بین سبک های دلبستگی و ناگویی هیجانی جزیی است.