رابطه بین سبکهای دلبستگی و تاب آوری: نقش واسطه ای هوش هیجانی
چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین نقش واسطهای هوش هیجانی در رابطه بین سبکهای دلبستگی و تابآوری در دانشجویان دانشگاه شیراز بود. بدین منظور 204 دانشجوی کارشناسی با استفاده از روش نمونهبرداری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و به پرسشنامههای سبکهای دلبستگی (هازن و شیور، 1987)، تابآوری (کانر و دیویدسون، 2003) و هوش هیجانی (پترایدز و فارنهام، 2001) پاسخ دادند. نتایج نشان دادند 1) بین سبک دلبستگی ایمن و هوش هیجانی و تابآوری، رابطه مثبت وجود دارد، 2) بین دلبستگی ناایمن دوسوگرا و هوش هیجانی و تابآوری، رابطه منفی وجود دارد، 3) ارتباط بین دلبستگی ناایمن اجتنابی و تابآوری منفی معنادار است، و 4) بین هوش هیجانی و تابآوری، همبستگی مثبت و معنادار است. نتایج تحلیل رگرسیون نشان دادند دلبستگی ایمن، پیشبینیکننده مثبت و دلبستگی ناایمن دوسوگرا، پیشبینیکننده منفی معنادار هوش هیجانی هستند. هوش هیجانی نیز پیشبینیکننده مثبت و معنادار تابآوری بود. این پژوهش، با تأیید نقش واسطهای هوش هیجانی در رابطه بین سبکهای دلبستگی و تابآوری دانشجویان، اهمیت هوش هیجانی در زندگی فردی و تحصیلی دانشجویان را برجسته کرد.