مقایسه روش های زمین آمار در درون یابی سطح ایستابی ( مطالعه موردی: حوضه های دریاچه ارومیه)
چکیده
میانیابی یکی از مهمترین روشهایی است که در مطالعات پهنهبندی مورد استفاده قرار گرفته است. به منظور دستیابی به نقشههای پیوسته و یکپارچه وپیشبینی مقادیر نامعلوم، روشهای میانیابی مورد استفاده قرار گرفته است. از آنجایی که اندازهگیری سطح آب زیرزمینی خیلی سخت و همراه با هزینه است، لذا نقشههای همسطح آب مورد استفاده قرار میگیرد. هدف از این تحقیق، مقایسه دو روش زمین آمار کریجینگ و معکوس وزنی فاصله در درونیابی سطح آب زیرزمینی حوضههای غرب، جنوب و جنوب غرب دریاچه ارومیه میباشد. در این مطالعه سطح ایستابی 634 چاه پیزومتر محدوده جنوب، غرب و جنوب غرب دریاچه ارومیه آذربایجان غربی در سال آبی 90-1389 مورد بررسی قرار گرفت. استقلال و ایستایی دادهها با استفاده از آزمون والد-ولفوویتس مورد آزمون قرار گرفت. نقشههای هم سطح آب با استفاده از روشهای کریجینگ و معکوس وزنیفاصله، ترسیم گردید. نتایج نشان داد که روش کریجینگ نسبت به روش معکوس فاصله وزنی، نتایج بهتری را دارد.