الحکمة العلمیة تألیف غیاث الدین منصور
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
غیاث الدین منصور دشتکی شیرازی از حکما و فلاسفه ی بزرگ در ایران دوره ی اسلامی است. در میان علوم و تخصص ها، کم ترین توجه، به شخصیت و فعالیت های عملی او در حوزه ی طب و پزشکی شده است. این مسأله موجب شده تا سایر دانش ها و علومی که او در آن ها نیز تخصص زیادی داشت، مورد غفلت واقع شود. د
غیاث الدین منصور دشتکی شیرازی از حکما و فلاسفهی بزرگ در ایران دورهی اسلامی است. در میان علوم و تخصصها، کمترین توجه، به شخصیت و فعالیتهای عملی او در حوزهی طب و پزشکی شده است. این مسأله موجب شده تا سایر دانشها و علومی که او در آنها نیز تخصص زیادی داشت، مورد غفلت واقع شود. د
رسالۀ السفیر فی الهیئة از جمله رسالههای مختصر هیئت است که غیاثالدین منصور دشتکی، دانشمند بزرگ دورۀ صفوی، آن را در سال 906ق تألیف کرده است. بررسی آن از چند منظر اهمیت دارد: اول، این رساله از جمله آخرین کتابهایی است که در ادامۀ سنت هیئتنگاری در دورۀ اسلامی نوشته شده است. دوم، ا
خواجه غیاثالدین پیراحمد خوافی یکی از وزرای مشهور دورۀ تیموریان میباشد که سی سال منصب وزارت را در دورۀ شاهرخ و جانشینانش برعهده داشت. اگرچه پیراحمد توانست در دورانِ طولانیِ وزارت خویش در دستگاه حکومتِ شاهرخ، مصدر و منشأ خدمات ارزندهای شود، امّا یکی از مسائلی که در خصوص روزگارِ
غیاث الدین جمشید کاشانی آخرین ریاضیدان دورۀ باشکوه تمدن اسلامی است که تأثیر زیادی بر آموزش ریاضیات، ریاضیات محاسباتی و به خصوص ریاضیات معماری گذاشته است. در این مقاله، روش کاشانی در محاسبۀ سینوس °1، محاسبۀ عدد π، استخراج ریشۀ nام و مقایسۀ آن با روش استوین، مسائل مرتبط با ارث مط