تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی بر سطوح پلاسمایی امنتین-1 موش های نر مقاوم به انسولین
چکیده
هدف: امنتین-1 آدیپوکینی است که به طور قابل ملاحظه ای، از بافت چربی احشایی نسبت به چربی زیر پوستی ترشح میشود و حساسیت به انسولینی را افزایش میدهد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر 8 هفته تمرین مقاومتی بر سطوح پلاسمایی امنتین-1 در موشهای نر مقاوم به انسولین بود. روش پژوهش:24 سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار با میانگین وزن23±161 گرم به طور تصادفی به 3 گروه تقسیم شدند: کنترل سالم، کنترل مقاوم به انسولین و تمرین کرده مقاوم به انسولین (8 سر در هر گروه). پس از القای مقاومت به انسولین توسط فروکتوز 10درصد، برای 2 گروه کنترل مقاوم به انسولین و تمرین کرده مقاوم به انسولین خونگیری از تمامی نمونهها صورت گرفت و سپس گروه تمرینی به مدت 8 هفته، هر هفته 3 روز به اجرای تمرین مقاومتی پرداختند. در اجرای پروتکل تمرینی از نردبانی استفاده شد که موش ها وزنه ها را با اتصال به دمشان از آن بالا میبردند. بعد از اتمام دوره تمرینی غلظت پلاسمایی امنتین-1، انسولین، گلوکز و شاخص مقاومت به انسولینی (homa-ir) و همچنین نیمرخ لیپیدی اندازهگیری شد. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که 8 هفته تمرین مقاومتی موجب افزایش معنی دار سطوح پلاسمایی امنتین-1 و hdl-c در گروه تمرین کرده مقاوم به انسولین و همچنین کاهش سطوح پلاسمایی انسولین، گلوکز، کلسترول تام، ldl-c، تری گلیسیرید و شاخص مقاومت به انسولین گردید (0/05≥p). علاوه بر این، همبستگی مثبت و معنیدار تغییرات سطوح پلاسمایی امنتین-1 با تغییرات سطوح hdl-c و ارتباط منفی و معنیدار آن با تغییرات گلوکز، انسولین، ldl-c، کلسترول، تریگلیسیرید و شاخص مقاومت به انسولین مشاهده شد (0/05≥p).نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که تمرینات مقاومتی سطوح پلاسمایی امنتین-1 را در موشهای مقاوم به انسولین افزایش و همسو باآن موجب بهبود نیمرخ لیپیدی و متابولیکی میشود.