ارزیابی تأثیرات زیست محیطی گسترش بی رویه شهرها (مطالعه موردی: پروژه مسکن مهر- شهر طرقبه)
چکیده
ارزیابی زیست محیطی پروژههای مسکن مهر در ایران به عنوان رویکردی اجتنابناپذیر در سنجش میزان سازگاری این سیاست با مؤلفههای توسعه پایدار شهری با توجه به اثرگذاری گسترده آن بر فضاهای اکولوژی شهرهای ایران امری ضروری به نظر میرسد. در همین چارچوب، سنجش اثرات زیستمحیطی ناشی از توسعه مسکن مهر در شهر طرقبه به عنوان یکی از حوزههای اکوتوریستی پیرامون کلانشهر مشهد در استان خراسان رضوی، هدف اصلی این مقاله بوده است. روش تحقیق در این پژوهش از نظر هدفِ تحقیق،کاربردی و از منظر چارچوب پژوهش، تحلیلی- توصیفی است که به شیوه پیمایشی و بر روی پروژه 4151 واحدی مسکن مهر در شهر طرقبه انجام میشود. چارچوب این تحقیق مبتنی بر ایجاد سامانهای همدیدبان برای تلفیق معیارها و زیرمعیارهای متعدد برای ارزیابی مؤلفههای زیست محیطی مسکن مهر با مبتنی بر نظرات خبرگان شهری و برداشتهای کارشناسی در این پروژه خواهد بود. مهمترین شاخصهای مورد استفاده در این پژوهش، معیار آلودگی آب، آلودگی خاک، آلودگی هوا و آلودگی صداست. ابزار جمعآوری اطلاعات، مشاهدات و نیز پرسشنامههای محقق ساخته مبتنی بر معیارهای زیست محیطی همراه با برخی زیرمعیارها در الگوی پایدار محیطی است که به شیوه نمونهگیری منظم از دیدگاه مسئولین مرتبط با موضوع به دست آمد. هچنین در این تحقیق از روش ahp به عنوان ابزار تحلیل فضایی شاخصهای پایداری محیطی استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان داد که آلودگی آب با وزن 0.498 در الویت اول و پس از آن به ترتیب تغییرات پوشش گیاهی با وزن 0.258 در الویت دوم، آلودگی خاک با وزن 0.134 در الویت سوم، آلودگی هوا با وزن 0.076 در الویت چهارم و در نهایت آلودگی صوتی با وزن 0.034 در الویت پنجم از مهمترین اثرات اجرای طرح مسکن مهر بر محیط زیست میباشند.