اعجاز علمی قرآن در اندیشه آیت الله جوادی آملی
چکیده
اندیشمندان و مفسران، در بررسی قرآن کریم، بهویژه آیاتی که با علوم تجربی نسبتی دارند، رویکردشان متفاوت است. برخی بر این باورند که هر علمی از علوم بشری را میتوان در قرآن جستوجو کرد. برخی معتقدند قرآن هیچ رسالتی در علوم تجربی ندارد. عدهای هم راه میانه را درپیش گرفته و با تخطئۀ دو دیدگاه قبلی، یافتههای قطعی علوم جدید را در قرآن کریم پذیرفتهاند و آن را نشانۀ اعجاز علمی این کتاب جامع بشری دانستهاند. ازجمله معتقدان به این نظریه، آیتالله جوادی آملیاست که با تصریح به این مطلب، بر وثاقت این اندیشه افزودهاند. ایشان ضمن اشارۀ تلویحی به چنین اعجازی در قرآن کریم، با بهرهگیری از دلایل عقلی، همچون دینی بودن همۀ علوم، جامع و جاودان بودن قرآن و دلایل نقلی نظیر نوآوری قرآن در برخی مطالب علمی و تصریح ائمه اطهار(علیهم السلام)، نظریۀ خویش را اثبات کرده و آن را از پیرایههای عصر علمزدۀ امروز مبرا دانستهاند؛ چنانکه دربارۀ نسبت دادن هر دستاورد ظنّی علمی به قرآن هشدار میدهند. در این پژوهش، تلاش میکنیم با روش توصیفی ـ تحلیلی، اندیشههای آیتالله جوادی آملی را دربارۀ اعجاز علمی قرآن کریم بررسی کنیم.