تحلیل نشانهشناختیِ داستان کوتاهِ داشآکل
چکیده
نشانه‌شناسی به مثابه نظریهای ادبی در چند دهۀ آخر قرن بیستم توجهات زیادی را به خود جلب کرده و در برنامههای درسی و نظریۀ انتقادی جایگاه ویژهای یافته است. پژوهش حاضر نیز در پی آن است تا رویکردی نشانهشناختی را در تحلیل داستان کوتاهِ «داش آگل» از صادق هدایت به کار گیرد. هدف ما خوانش متن با استفاده از عناصر موجود در آن، برای دست یابی به معناهای آشکار و پنهان متن است. در این راه از کوچکترین عناصر موجود در متن تا بزرگترین آن بهره می گیریم، زیرا معنا چیزی انتزاعی و فضایی است و زمانی میتواند صورتی عینی یابد که به لفظ درآید. تحقق این عینیت هم در گرو عناصر زبانی است: آوا، واژه، گروه، جمله و در نهایت متن. یافته ها حاکی از آن است که فضای عمومی داستان با زبان متن همراه است و سازوکارهای زبانی در راستای القای معنای موردنظر عمل می کنند.