بررسی نقش جهت گیری مذهبی و امید به زندگی در میزان رضایت از زندگی
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش جهت گیری مذهبی و امید به زندگی در میزان رضایت از زندگی دانشجویان دانشگاه است. روش تحقیق از نوع همبستگی بود و نمونه آماری شامل 244 دانشجو (164 دختر و 80 پسر) بود که از طریق روش نمونهگیری در دسترس از بین تمام دانشجویان دانشگاه شهیدبهشتی انتخاب شد. ابزارهای جمعآوری اطلاعات شامل پرسشنامههای جهتگیری مذهبی آلپورت، مقیاس امیدواری اشنایدر (shs) و رضایت از زندگی تافت بود. بعد از جمعآوری اطلاعات دادهها از طریق روشهای همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین جهتگیری مذهبی درونی و امید به زندگی در سطح 05/0p< رابطه معناداری وجود داشت. بین جهتگیری مذهبی درونی و زیرمقیاس تفکر عاملی از مقیاس امید هم در سطح 05/0 p