بررسی نقش تعدیل کننده ی خودکارآمدی بر رابطه بین ناگویی هیجانی، شدت درد و ناتوانی ناشی از درد در بیماران مبتلا به درد مزمن
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعدیلکنندهی خودکارآمدی بر رابطه بین ناگویی هیجانی، شدت درد و ناتوانی ناشی از درد در بیماران مبتلا به درد مزمن انجام گرفت. 100 آزمودنی (67 زن و 33 مرد) در این پژوهش شرکت کردند. از شرکتکنندگان خواسته شد که مقیاسهای ناگویی هیجانی تورنتو (tas-20)، پرسشنامه خودکارآمدی درد مزمن (cpseq)، مقیاس دیداری شدت درد (vas) و پرسشنامه ناتوانی ناشی از درد (pdq) را تکمیل کنند. دادهها با استفاده از روش تحلیل رگرسیون تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که خودکارآمدی در رابطه بین ناگویی هیجانی، شدت درد و ناتوانی ناشی از درد نقش تعدیلکننده دارد. بر اساس نتایج این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که رابطه بین ناگویی هیجانی، شدت درد و ناتوانی ناشی از درد در بیماران مبتلا به درد مزمن تحت تأثیر نقش تعدیل کننده خودکارآمدی قرار دارد.