تأثیر شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی بر کنترل وضعیتی پویا و عملکرد اندام تحتانی ورزشکاران پسر مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا
چکیده
بیثباتی عملکردی مچ پا از شایع ترین عوارض ناتوانکنندۀ اسپرین حاد مچ پاست که غالباً به دور ماندن ورزشکار از فعالیت ورزشی منجر می شود. هدف از این کارآزمایی بالینی تصادفیسازی شده بررسی اثر شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی تحت نظارت با تختۀ تعادل و تختۀ لغزان بر کنترل وضعیتی پویا و عملکرد اندام تحتانی ورزشکاران مبتلا به بیثباتی عملکردی مچ پاست. 28 دانشجوی تربیت بدنی ورزشکار پسر مبتلا به بیثباتی عملکردی که بهطور داوطلبانه در این مطالعه شرکت داشتند، بهصورت تصادفی به دو گروه تمرین (14=n) و کنترل (14=n) تقسیم شدند. برنامۀ تمرینی شامل شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی پیش روندۀ تحت نظارت، با استفاده از تختۀ تعادل و تختۀ لغزان بود. عملکرد اندام تحتانی با استفاده از پرسشنامه های اندازهگیری توانایی مچ پا و پا در فعالیت های روزانه و ورزشی و کنترل وضعیتی پویا با استفاده از آزمون تعدیلشدۀ ستاره، اندازهگیری شدند. امتیازات آزمون ستارۀ تعدیلشده در هر سه جهت قدامی، خلفی داخلی و خلفی خارجی در گروه تمرین، در مقایسه با گروه کنترل بهبود معنیداری نشان داد (05/0 > p). همچنین آزمودنی های گروه تمرین، در مقایسه با گروه کنترل بهبود معنیداری در امتیازات پرسشنامه های اندازهگیری توانایی مچ پا و پا در فعالیت های روزانه و ورزشی نشان دادند (05/0 > p). انجام شش هفته تمرینات پیش روندۀ تحت نظارت عصبی-عضلانی با استفاده از تختۀ تعادل و تختۀ لغزان بهطور معنیداری عملکرد اندام تحتانی اندازهگیری شده و کنترل وضعیتی پویا ورزشکاران مبتلا به بیثباتی عملکردی مچ پا را بهبود می بخشد.