مقاله

بررسی کارایی زئولیت طبیعی و شکل اصلاح شده آن با سورفاکتانت کاتیونی در جذب آنتی بیوتیک تتراسیکلین از محلول های آبی

محمد ملکوتیان، mohammad malakootian environmental health engineering research center and dept. of environmental health, kerman university of medical sciences, kerman, iranمرکز تحقیقات مهندسی بهداشت محیط، گروه بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران محمد نوری سپهر، mohammad nori sepehr dept. of environmental health engineering faculty of health, alborz university of medical sciences, karaj, iranگروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران شهلا بحرینی، shahla bahraini dept. of environmental health, school of public health, kerman university of medical sciences, kerman, iranگروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران منصور ضرابی، mansur zarrabi faculty of health, students’ research office, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranدفتر تحقیقات دانشجویان، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

چکیده

سابقه و هدف: تتراسیکلین ها ترکیباتی آلی هستند که به دلیل ورودشان به محیط های آبی و پایداری در آن، به عنوان یک موضوع اساسی مطرح شده اند. از این رو این مطالعه با هدف کاربرد زئولیت طبیعی و اصلاح شده با سورفاکتانت کاتیونی، جهت جذب تتراسیکلین از محلول های آبی انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، جاذب در شرایط آزمایشگاهی تهیه و مشخصات آن با آنالیزهایxrf, sem, xrd, ftir تعیین گردید. هم چنین تاثیر ph، میزان جاذب، غلظت تتراسیکلین، زمان و تاثیر عوامل مداخله گر بر جذب، در نمونه های ساختگی فاضلاب بررسی شد. داده های آزمایشگاهی با مدل های ایزوترمی و معادلات سینتیکی تطابق داده شدند. احیا حرارتی و شیمیایی جاذب و هم چنین جذب تتراسیکلین از نمونه واقعی پساب انجام گرفت. کلیه نمونه برداری ها و آزمایشات بر اساس روش های استاندارد آزمایشات آب و فاضلاب انجام شد. یافته ها: بیش ترین میزان جذب تتراسیکلین با هر دو جاذب در زمان 180 دقیقه، g/l 12 جاذب،3=ph و غلظت تتراسیکلین mg/l 50 انجام شد. در این شرایط راندمان جذب در محلول سنتتیک توسط زئولیت طبیعی و اصلاح شده به ترتیب 8/78% و 4/77% و در نمونه واقعی به ترتیب 60% و 65% شد. افزودن عوامل مداخله گر سختی، قلیاییت، نیترات، کلراید و سولفات به محلول تتراسیکلین، راندمان جذب را کاهش داد. استفاده از hno3 و hcl جهت احیا هر دو جاذب، نتیجه بهتری را نسبت به احیا حرارتی در پی داشت. جذب تتراسیکلین با هر دو جاذب از معادله شبه درجه دوم و ایزوترم لانگمویر پیروی نمود. در غلظت های بالاتر از mg/l 50 تتراسیکلین، جذب توسط زئولیت اصلاح شده کارایی بیش تری داشت. نتیجه گیری: زئولیت طبیعی و اصلاح شده در جذب تتراسیکلین راندمان نسبتاً بالایی داشته و با توجه به در دسترس بودن، سهولت کاربرد و قابلیت احیا شیمیایی و حرارتی، جهت جذب تتراسیکلین از پساب صنایع دارویی پیشنهاد می شود.

اسناد مشابه