بررسی میزان شیوع آلودگی های انگلی روده ای و عوامل مرتبط با آن در کودکان کودکستانی و دبستانی مناطق شهری استان سمنان (۱۳۸۴)

الهه آتش نفس، e. atashnafas faculty of nursing and para medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پرستاری و پیراپزشکی سمنان راهب قربانی، r. ghorbani dept. of social medicine, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پزشکی سمنان، بخش پزشکی اجتماعی سودابه پیوندی، s. peyvandi faculty of nursing and para medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پرستاری و پیراپزشکی سمنان اسماعیل ایمانی، s. imani faculty of nursing and para medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پرستاری و پیراپزشکی سمنان

چکیده

سابقه و هدف: آلودگی های انگلی روده ای جزء بیماری های عفونی شایع و یکی از مشکلات عمده در سراسر جهان می باشد. هدف از تحقیق حاضر، تعیین میزان شیوع آلودگی های انگلی روده ای درکودکان دوره کودکستان و دبستان مناطق شهری شهرستان های استان سمنان و تعیین برخی از عوامل مرتبط با آن می باشد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی می باشد که در آن764 نفر از کودکان مدارس ابتدایی و کودکستان های مناطق شهری استان سمنان به روش چندمرحله ای انتخاب شدند و نمونه مدفوع آنان به روش مشاهده مستقیم و روش تغلیظی فرمالین- اتر مورد بررسی قرار گرفت. داده های جمع آوری شده با نرم افزارspss و با استفاده از رگرسیون لجستیک در سطح معنی داری 5 درصد تحلیل شدند. یافته ها: شیوع انگل های روده ای در افراد مورد بررسی 7/13 درصد (در کودکستان ها 2/10 درصد و در دانش آموزان ابتدایی 2/14 درصد) بوده است، که شایع ترین آن ها انگل ژیاردیا با شیوع 4/8 درصد و پس از آن انتاموبا کلی (entamoba-coli) با 2/3 درصد بوده است. پسران (9/15 درصد)، 65/1 برابر دختران (9/11 درصد) شانس آلودگی انگلی داشتند. شیوع آلودگی در خانواده های تک فرزند به طور معنی داری از خانواده های با فرزندان بیش تر، کم تر بوده است. به طوری که خانواده های دارای 3- 2 فرزند 28/5 برابر و خانواده های دارای بیش تر از 3 فرزند 47/8 برابر خانواده های تک فرزند در معرض آلودگی بودند. هم چنین بین شغل پدر و آلودگی فرزندان ارتباط معنی داری دیده شد، به طوری که کودکانی که شغل پدرشان کارگر بود، 19/4 برابر کودکانی که شغل پدرشان کارمند بود، شانس آلودگی انگلی داشتند. هم چنین کودکان خانواده هایی که فقط ازآب در شستشوی میوه و سبزی جات استفاده می کردند، 75/1 برابر خانواده هایی که میوه و سبزی جات را با آب به هم راه چند قطره مایع ظرف شویی یا مواد ضدعفونی کننده مثل پرکلرین یا نمک یا سرکه می شستند، شانس آلودگی انگلی داشتند. شیوع آلودگی در شهرهای استان، هم چنین در مدارس واجد و فاقد مربی بهداشت تفاوت معنی داری نداشت. نتیجه گیری: از آن جایی که شایع ترین انگل منطقه، ژیاردیا بوده که یک انگل بیماری زا است، لذا آموزش مادران و دانش آموزان (بالاخص مادران با فرزندان بیش تر و مادرانی که همسر کارگر دارند)، در زمینه های بهداشت فردی توسط مراکز بهداشتی و مربی بهداشت مدارس، می تواند از آلودگی به انگل ها و عوارض آن جلوگیری کند.