مقاله

مطالعه تطبیقی کارکردهای سبک تفکر با یادگیری خودراهبر در دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

حسن علی ویسکرمی، h a veiskarami faculty of literature and humanities, lorestan university, khoramabad, iranدانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، ایران هوشنگ گراوند، h garavand faculty of education and psychology, ferdowsi university of mashhad, mashhad, iranدانشجوی دکترای رشته روانشناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، ایران حمید ناصریان حاجی آبادی، h naserianhjiabadi faculty of education and psychology, ferdowsi university of mashhad, mashhad, iranدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی، ایران سید احسان افشاری زاده، s e afsharizadeh faculty of education and psychology, ferdowsi university of mashhad, mashhad, iranدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی، ایران رسول منتظری، r montazeri faculty of education and psychology, ferdowsi university of mashhad, mashhad, iranدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی، ایران اعظم محمدزاده قصر، a mohammadzade ghasr faculty of education and psychology, ferdowsi university of mashhad, mashhad, iranدانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

چکیده

مقدمه: یکی از عوامل مؤثر در یادگیری خودراهبر دانشجویان، سبک های تفکر آنان است. هدف پژوهش حاضر بررسی تطبیقی کارکردهای سبک تفکر با یادگیری خودراهبر در دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد می باشد. روش­ها: جامعه آماری در این پژوهش توصیفی – همبستگی شامل دانشجویان دانشکده­ پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد (550 نفر) بود که با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری طبقه­ای نسبی، نمونه­ای به حجم 214 نفر (27درصد مرد و 73 درصد زن) انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های سبک ­ های تفکر و آمادگی برای یادگیری خودراهبر فیشر استفاده شد. به­ منظور تجزیه و تحلیل داده ها علاوه بر روش های آمار توصیفی (همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه، میانگین و انحراف معیار)، از روش آمار استنباطی ( t گروه­های مستقل و manova ) نیز استفاده شد. یافته­ ها: نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که ین سبک تفکر اجرایی و قضایی با یادگیری خودراهبر رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (01/0> p ). نتایج آزمون رگرسیون نشان داد که یادگیری خودراهبر براساس کارکردهای سبک تفکر قابل پیش بینی است f(3,191)= 5.84, p< 0.001) ). علاوه بر این نتایج آزمون t گروه­های مستقل نشان داد که بین دانشجویان دختر و پسر در کل مقیاس یادگیری خودراهبر تفاوت معناداری وجود ندارد و همچنین نتایج آزمون manova نشان داد که بین دانشجویان دختر و پسر در متغیر وابسته ترکیبی یادگیری خودراهبر (شامل زیرمقیاس­های خودمدیریتی، رغبت برای یادگیری، و خودکنترلی) تفاوت معناداری وجود ندارد. نتیجه گیری: با عنایت به نتایج این پژوهش، به نظر می­رسد که اساتید و دست اندرکاران آموزشی می­توانند با آگاهی از کارکردهای سبک­ تفکر دانشجویان، آمادگی برای یادگیری خودراهبری آنان را پیش بینی کنند یا در جهت آموزش سبک­های تفکر، به آنان یاری رسانند.

اسناد مشابه