اثر کودهای زیستی و آلی بر غلظت عناصر غذایی و برخی شاخص های رشدی گوجه فرنگی
چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر باکتریهای محرک رشد گیاه و کمپوست مصرف شده قارچ خوراکی بر رشد و عملکرد گوجهفرنگی رقم ارگون (lycopersicon esculentum l.)، آزمایشی گلخانهای بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: تلقیح بذور گوجه فرنگی با سوسپانسیون باکتریهای محرک رشد جنس سودوموناس (گونه فلورسنس و پوتیدا سویه 168 و 41) و آزوسپریلیوم (گونه لیپوفروم، sp و هالوپرفرنس) و افزودن کمپوست مصرف شده قارچ در نسبتهای حجمی (0، 20، 40 و 60) درصد بهصورت جایگزینی در بسترهای کاشت بود. نتایج نشان داد که میزان فسفر، پتاسیم، کلسیم در برگ و میوه تحت اثر تیمارهای آزمایشی بهطور معنیداری افزایش یافتند. بیشترین میزان این عناصر در برگ و میوه در تیمار تلقیح شده با باکتری سودوموناس فلورسنسو کشت شده در بستر حاوی 20 درصد کمپوست مصرف شده قارچ مشاهده گردید. بیشترین میزان عملکرد و کلروفیل a در گیاهان مایهزنی شده با سودوموناس فلورسنس و بستر کشت حاوی 20 درصد کمپوست مصرف شده قارچ مشاهده گردید. شاخصهای کلروفیل b، مجموع کلروفیل، اسیدیته میوه و سفتی بافت میوه در تیمارهای تلقیح شده با سودوموناس فلورسنس و سودوموناس پوتیدا سویه 168 و تیمار 20 درصد کمپوست مصرف شده قارچ حداکثر بود. بیشترین میزان قند میوه در تیمار تلقیح شده با آزوسپریلیوم هالوپرفرنس و تیمار 20 درصد کمپوست مصرف شده قارچ مشاهده گردید. در مجموع نتایج نشان داد که استفاده از کمپوست باقیمانده قارچ و همچنین باکتریهای محرک رشد نقش موثری بر ویژگیهای فیزیولوژیک، تغذیه و همچنین عملکرد گوجه دارد. همچنین در شاخصهای میزان کلروفیل، عملکرد کل و تغذیه گیاه اثر متقابل کمپوست با باکتری معنیدار بود که بیانگر نقش موثر و افزاینده کاربرد همزمان کمپوست و قارچ بهعنوان یک کود آلی-میکروبی در بهبود رشد گیاه میباشد.