بررسی شیوع پیرچشمی در مراجعین به کلینیک اپتومتری دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی (گزارش کوتاه)
چکیده
چکیده زمینه و هدف: تعیین شیوع پیرچشمی و انجام معاینات دوره ای چشم، مشکلات ناشی از پیرچشمی را کاهش می دهد. هدف بررسی حاضر، تعیین شیوع پیرچشمی در مراجعین به کلیینک اپتومتری دانشکده توانبخشی دانشگاه شهید بهشتی بوده است. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، پرونده بیماران معاینه شده در سال 1387 مورد بررسی قرار گرفت. متغیرهای مورد بررسی سن، جنس، نوع و مقدار عیب انکساری، پیرچشمی و سلامتی سگمان قدامی و خلفی چشم بود. بیماران به دو گروه سنی کمتر از 40 سال و بیشتر از 40 سال تقسیم شدند. داده ها با استفاده از آزمون های توصیغی و مجذور کای تجزیه و تحلیل گردیدند. یافته ها: تعداد بیماران مورد مطالعه 600 نفر بود. میانگین و انحراف معیار سن کل بیماران، 21 ± 21/34 و برای مبتلایان به پیرچشمی 9/10 ± 53/55 سال بود. شیوع پیرچشمی در کل بیماران، 41% و در جمعیت بالای 40 سال 5/92% بود. از 246 بیمار پیرچشم، 131 نفر (3/53%) زن و 115 نفر (7/46%) مرد بودند. اختلاف نسبت مبتلایان به پیرچشمی در گروه های سنی مختلف معنی دار بود (001/0 p = ) اما این تفاوت در مردان و زنان معنی دار نبود. نتیجه گیری: در این مطالعه با افزایش سن شیوع پیرچشمی افزایش نشان داد. شیوع پیرچشمی در بیماران دوربین از نزدیک بین بیشتر بود