اولویت بندی نیازهای آموزشی اعضای هیأت علمی پایه دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
مریم آویژگان، maryam avizhgan educational development office expert, edo, school of medicine, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranکارشناس ارشد برنامه ریزی درسی، کارشناس edo، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران حسن کرم علیان، hasan karam alian assistant professor, department of education, isfahan pyamnoor university, isfahan, iranدکتر حسن کرمعلیان (استادیار)، هیأت علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان، ایران بهمن زندی، bahman zandi associate professor, department of education, tehran pyamnoor university, tehran, iranدکتر بهمن زندی (دانشیار)، هیأت علمی گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور مرکز تهران، تهران، ایران وحید عشوریون، vahid ashourioun instructor, medical education research center, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranدکتر وحید عشوریون (مربی)، گروه آموزش پزشکی مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران طاهره چنگیز، tahereh changiz associate professor, medical education research center, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran..دکتر طاهره چنگیز (دانشیار)، گروه آموزش پزشکی مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده
مقدمه: شناسایی نیازهای آموزشی، گامی مهم در برنامه ریزی جهت برنامه های رشد اعضای هیأت علمی بوده و نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش دارد. هدف این مطالعه تعیین نیازهای آموزشی و اولویت بندی این نیازها در اعضای هیأت علمی پایه دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بود. روش ها: در مطالعه توصیفی، ابتدا با استفاده از شاخص های به دست آمده از نظرسنجی، مرور متون و مطالعات داخلی و خارجی مشابه و دستورالعمل شش حیطه ای شرح وظایف اعضای هیأت علمی، پرسشنامه ای تنظیم گردید. پرسشنامه برای کلیه اعضای هیأت علمی پایه دانشکده پزشکی ( 70نفر) ارسال شد. اهمیت نیاز آموزشی با نمره 1 تا 20 مشخص گردیده بود. داده ها با استفاده از نرم افزار spss تجزیه و تحلیل شد و به منظور توصیف داده ها از شاخص های آماری میانگین و انحراف معیار استفاده گردید. نتایج: حیطه های مختلف نیاز آموزشی به ترتیب: فعالیت های اجرایی و مدیریتی، حیطه توسعه فردی، پژوهش، آموزش، فعالیت های تخصصی خارج از دانشگاه و خدمات درمانی و ارتقای سلامت اولویت بندی گردید. نتیجه گیری: اعضای هیأت علمی به هر شش حیطه اصلی، به ویژه حیطه فعالیت های اجرایی و مدیریتی نیاز آموزشی دارند. حیطه آموزش به صورت شایسته و درخور، مورد توجه قرار نگرفته است. پیشنهاد می گردد برای برنامه ریزی اهمیت و وزن هر شش حیطه به صورت استاندارد مشخص شود.
مقالهمجله ایرانی آموزش در علوم پزشکیمریم آویژگان، maryam avijgan maryam avijgan, ms in curriculum planning, educational development office, school of medicine, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranمریم آویژگان، دفتر توسعه آموزش دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان حسن کرمعلیان، hassan karamalian hassan karamalian, assistant professor, department of educational sciences, school of educational sciences, isfahan payame noor university, isfahan, iran.دکتر حسن کرمعلیان، استادیار گروه علوم تربیتی دانشکده علوم انسانی دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان وحید عشوریون، vahid ashourioun vahid ashourioun, instructor, department of medical education, medical education research center, isfahan university of medical sciences, hezarjarib st, isfahan, iranدکتر وحید عشوریون (مربی) گروه آموزش پزشکی، مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، خیابان هزارجریب، اصفهان طاهره چنگیز
مقدمه: شناسایی نیازهای آموزشی، گامی مهم در برنامه ریزی برای برنامه های رشد اعضای هیأت علمی بوده و نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش دارد. هدف این مطالعه تعیین نیازهای آموزشی و اولویت بندی این نیازها در اعضای هیأت علمی بالینی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بود. روش ها: در ای
مقالهگام های توسعه در آموزش پزشکیمهدی نعمت بخش، mehdi nematbakhsh professor of physiology dept. and applied physiology resaerch center, school of medicine, university of medical sciences, isfahan, iranاستاد گروه فیزیولوژی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، اصفهان، ایران بابک ثابت، babak sabet school of medicine, university of medical sciences, isfahan, iranپزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، اصفهان، ایران پدرام رضائی، pedram rezaee school of medicine, university of medical sciences, isfahan, iranپزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، اصفهان، ایران علی شکرچی زاده
زمینه : عنایت به ارتقای آموزش پزشکی کشور و بار مالی موجود بر مراکز آموزشی درمانی و سوق دادن آنها به سمت خودکفایی سبب شد تا در سالهای گذشته، طرح نظام نوین اداره امور بیمارستانها (طرح کارانه) در مراکز آموزشی به اجرا در آید تا اولاً بار مالی بیمارستانها کاهش یابد و ثانیاً با استف
زمینه : عنایت به ارتقای آموزش پزشکی کشور و بار مالی موجود بر مراکز آموزشی درمانی و سوق دادن آنها به سمت خودکفایی سبب شد تا در سالهای گذشته، طرح نظام نوین اداره امور بیمارستانها (طرح کارانه) در مراکز آموزشی به اجرا در آید تا اولاً بار مالی بیمارستانها کاهش یابد و ثانیاً با استف
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی بابلعظیم میرزازاده،، a mirzazadeh, آدرس: بابل، مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، تلفن: 2190593-0111، e-mail:dr.jahanian@yahoo.com فرهاد شاهی،، f shahi, سیروس جعفری،، s jafari, ادوارد کروپات
سابقه و هدف: مهارتهای ارتباطی مؤثر با افزایش رضایت پزشک و بیمار پیوند محکمی دارد که موجب دستاوردهای مثبت بهداشتی- درمانی برای بیمار میشود. پزشک محور و بیمار محور دو سبک عمده طبابت می باشند. این مطالعه به منظور مقایسه دیدگاه بیماران و اعضاء هیأت علمی بالینی دانشگاه علوم پزشکی بابل
BACKGROUND AND OBJECTIVE: Doctors communication abilities are associated with outcomes of medical care such as satisfaction and compliance. Two styles of practice are observed: patient- centered and doctor- centered. We designed this investigation to compare the opinions of patie
مقالهمجله مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی شهید صدوقی یزدعلی ایمان زاده، a imanzadeh department of education, university of malayer, hamadan, iranاستادیار دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ملایر، همدان، ایران
چکیده سابقه و اهداف: یکی از ضروریات سازمان های جدید توجه به مؤلفه های سازمان های یادگیرنده است. در این پژوهش فاکتورهای ویک و لئون از دیدگاه اعضای هیئت علمی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان مورد بررسی و ارزیابی واقع شده است. روش بررسی: این پژوهش توصیفی- تحلیلی است. جامعه مور