الگوی بازآرایی رده متقاطع ژن های گیرنده لنفوسیت t از نوع دلتا و گاما در کودکان ایرانی مبتلا به لوسمی لنفوبلاستی حاد از نوع پیش سازهای b با استفاده از واکنش زنجیره پلیمراز

دکتر بهزاد پوپک، poopak b. دانشگاه آزاد اسلامی دکتر علی اکبر پورفتح اله، pourfathollah a.a. دانشگاه تربیت مدرسسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (tarbiat modares university) دکتر حسین نجم آبادی، najmabadi h. دانشگاه علوم بهزیستیسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تربیت مدرس (tarbiat modares university) دکتر یوسف مرتضوی، mortazavi y. دانشگاه علوم پزشکی زنجانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی (university of social welfare and rehabilitation sciences) دکتر سید حسین یحیوی، yahyavi دانشگاه آزاد اسلامیسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زنجان (zanjan university of medical sciences)سازمان های دیگر: دانشگاه تربیت مدرس دکتر پروانه وثوق، vosough p. دانشگاه علوم پزشکی زنجانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی تهران شمال (islamic azad university of tehran north) دکتر محمد تقی ارزانیان

چکیده

چکید ه سابقه و هدف بازآرایی قطعات ژنی درمسیرتکاملی لنفوسیت های b و t ، تنوع زیادی درمولکول های گیرنده لنفوسیتt (tcr ) ایجاد می کند. درلوسمی های لنفوئید ازنوع all ، b-precursor علی رغم انتظار بازآرایی رده متقاطع در ژن های tcr ایجاد می گردد. هدف از مطالعه حاضر بررسی الگوی بازآرایی ژن های tcr (دلتاوگاما) در لوسمی لنفوبلاستی حاد (all ) کودکان از نوع پیش سازهای b توسط واکنش زنجیره پلیمراز می باشد. مواد و روش ها درمطالعه آینده نگرحاضر، 183 کودک باتشخیص اولیه لوسمی حاد، قبل ازشروع درمان موردبررسی قرارگرفتند. پس از ارزیابی مورفولوژی و ایمونوفنوتیپ، تنها 1 4 0 بیمار با تشخیص b-precursor all برای مطالعه انتخاب شدند . سلول های تک هسته ای که بلاست ها را نیز شامل می شدند، با گرادیان غلظتی جدا شدند. پس از استخراج dna ، آزمایش pcr ب ه منظور تکثیر منطقه بسیار متغیر tcr-δ (dδ2-dδ3, vδ2-dδ3) و tcr-γ ( v γ i ، v γ ii ، v γ ) با استفاده از پرایمرهای مشترک انجام شد. محصولات pcr پس از تجزیه هترودوپلکس والکتروفورز برروی ژل پلی آکریل امید و رنگ آمیزی نقره مورد بررسی قرار گرفته وپس از تعیین توالی جهت تأیید با توالی های مشابه در بانک ژنی مقایسه شد . آنالیز آماری با آزمون های t ، mann whitney ، دقیق فیشر و کای دو (chi-square) انجام شد. یافته ها بازآرایی کلونال tcr- γ شامل v γ i / v γ ii و v γ به ترتیب در9/ 64 % و3/ 79% از بیماران وجود داشت (بای کلونال : 5 %). بازآرایی v γ ii شایع ترین نوع (8/ 46 %) بود. 47 (2/ 45 %) و 11 ( 6 / 1 6 %) نفر از بیماران به ترتیب دارای بازآرایی vδ2-dδ3 (7/27% بای کلونال، 3/ 4 % الیگوکلونال) و dδ2-dδ3 (یک بیمار با الگوی بای کلونال) بودند. نتیجه گیری الگوی کلونال ژن igh و tcr-δ (dδ2-dδ3 ,vδ2-dδ3) مشابه جوامع دیگر بود.فراوانی بازآرایی tcr-γ v γ ii) و (v γ i قدری بیش از گزارش های قبلی بوده و بر خلاف بقیه گزارش ها به استثناء گزارشی از برزیل، v γ ii شایع ترین بازآرایی را داشت.هیچ ارتباط معنی داری بین انواع مختلف بازآرایی و متغیرهای کمی وجود نداشت و تنها نکته جالب، کاهش بروز vδ2-dδ3 با افزایش سن (بیشتراز 2 سال) بود. با توجه به نتایج حاصل می توان از این شاخص ها در تشخیص کلونالیتی و ارزیابی حداقل بیماری باقی مانده استفاده کرد