قرارداد مجوز بهره برداری انحصاری از حقوق مالکیت صنعتی
چکیده
چکیده به اعتبار کیفیت رقابت، قرارداد مجوز بهرهبرداری از حقوق مالکیت صنعتی به انحصاری، غیر انحصاری و منفرد تقسیم میشود که در مجوز انحصاری فقط یک مجوزگیرنده وجود دارد و حتی دارنده نیز نمی تواند در قلمرو قرارداد از مال فکری بهرهبرداری نماید. این نوع مجوز مزایا و معایبی برای طرفین در بر دارد که در تصمیمگیری راجع به انعقاد آن مؤثر است. مجوز دهنده و مجوزگیرنده حقوق و تکالیفی در برابر یکدیگر دارند که اطلاع از آن ها، هم تصمیمگیری در مورد برقراری چنین رابطه قراردادی و هم اجرای قرارداد را تسهیل میکند. بر طبق قانون ثبت اختراعات، طرحهای صنعتی و علائم تجاری ایران، ثبت در اداره مالکیت صنعتی، شرط قابل استناد بودن قراردادهای مجوز بهرهبرداری، از جمله مجوز انحصاری، در برابر اشخاص ثالث است. انحصار ناشی از مجوز انحصاری، اعمال نظارت نسبت به آن را به واسطه حقوق رقابت توجیه میکند.