پهنه بندی خطر ناپایداری دامنه ها در محدوده جاده چالوس، به کمک gis (حدفاصل کرج ـ گچسر)
چکیده
جاده کرج ـ چالوس، از مسیرهای اصلی ارتباطی شهر تهران با نواحی شمالی کشور است که از بخش مرکزی رشته کوه های البرز می گذرد. عبور این مسیر ارتباطی از نواحی کوهستانی با حرکات دامنه ای و رانش زمین در دامنه های مشرف به مسیر راه، همراه شده است. در این تحقیق بخشی از جاده کرج ـ چالوس در حد فاصل کرج تا گچسر به طول 50 کیلومتر و مساحت 818 کیلومترمربع، مورد مطالعه قرار گرفته است و نتیجه نهایی به صورت نقشه پهنه بندی خطر ناپایداری دامنه ها ارائه شده است. عوامل مؤثر در این پهنه بندی با الگو گرفتن از روش های مختلف پهنه بندی، عبارت اند از: لیتولوژی، شیب، فاصله از گسل، تراکم شبکه زهکشی و پوشش گیاهی. به منظور ارائه روشی که بتوان برخلاف سایر روش های ارائه شده برای پهنه بندی، مرز مناطق خطر را از حالت واضح و ناگهانی خارج ساخت، و همچنین به منظور انتقال تدریجی اثر منفی هر پدیده مؤثر ناپایدارکننده که در یک واحد از شبکه پهنه بندی قرار گرفته است، به سایر واحدهای شبکه، از روش کریجینگ به عنوان الگوی محاسبات استفاده شده است. پس از تهیه نقشه پهنه بندی منطقه به روش کریجینگ، ضمن انجام بازدیدهای صحرایی از مناطق پرخطر، داده های موجود از زمین لغزش های اتفاق افتاده در منطقه، جمع آوری گردید و میزان دقت این روش در تعیین مناطق پرخطر مورد ارزیابی قرار گرفت.