مقاله

مقایسه عملکرد ماشین بردار پشتیبان با سایر مدل های هوشمند در شبیه سازی فرآیند بارش- رواناب

چکیده

شبیه­سازی فرآیند بارش- رواناب به عنوان مهم­ترین گام در مطالعات مهندسی آب و مدیریت منابع آب است. در این تحقیق فرآیند بارش- رواناب ماهانه سیمینه­رود در دوره آماری (1390-1377) با استفاده از مدل­های ماشین بردار پشتیبان با توابع کرنل پایه شعاعی، چندجمله­ای و خطی، مدل شبکه بیزی با الگوریتم یادگیری pc و نیز مدل­های متداول شبکه عصبی مصنوعی و برنامه­ریزی بیان ژن شبیه­سازی شده و نتایج آن­ها مورد مقایسه قرار گرفته است. از پارامترهای ضریب هم­بستگی، ریشه میانگین مربعات خطا و ضریب نش­ساتکلیف برای ارزیابی صحت مدل­ها استفاده گردید. نتایج گویای عملکرد قابل قبول هر چهار مدل و برتری مدل برنامه­ریزی بیان ژن با بیش­ترین ضریب هم­بستگی (91/0cc=)، کم­ترین ریشه میانگین مربعات خطا (m3/s 1/3rmse=) و مقدار ضریب نش­ساتکلیف 82/0ns= در مرحله صحت­سنجی است.

اسناد مشابه