مقاله

مقایسه اثر سه رژیم غذایی حاوی روغن ماهی، دارای الگوی چربی مصرفی ایرانی و رژیم استاندارد بر گلوکز سرم و حساسیت به انسولین در موش صحرایی

چکیده

سابقه و هدف: تاکنون درباره اثر نوع چربی رژیم غذایی بر ایجاد حساسیت به انسولین مطالعات محدودی انجام شده است. در این مطالعه، اثر دریافت رژیم حاوی روغن ماهی، رژیمی که دارای الگوی اسیدهای چرب دریافتی در رژیم غذایی ایرانی است و رژیم غذایی استاندارد از دوران جنینی تا بلوغ بر گلوکز سرم و حساسیت به انسولین در موش صحرایی مورد مقایسه قرار گرفت. مواد و روش ها: 30 سر موش صحرایی ماده به طور تصادفی در سه گروه غذایی قرار داده شدند: رژیم غذایی استاندارد (حاوی روغن سویا)، رژیم غذایی حاوی روغن ماهی و رژیم دارای مخلوط چند روغن با الگوی اسیدهای چرب دریافتی در رژیم غذایی ایرانی. موش های صحرایی طی دوران بارداری و شیردهی با این رژیم ها تغذیه شدند و تغذیه حیوانات متولد شده پس از زمان از شیرگیری با رژیم غذایی مادران خود ادامه یافت. میزان گلوکز ناشتا (به روش فتومتری) و انسولین ناشتای سرم (به روش elisa ) در موش های متولد شده در زمان بلوغ اندازه گیری و حساسیت به انسولین محاسبه شد. میانگین مقادیر به دست آمده با نرم افزار spss و با آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون tukey مقایسه شد. یافته ها : میزان انسولین ناشتا در گروه تغذیه شده با روغن ماهی به طور معنی داری از دو گروه دیگر کمتر ( 018/0=p) و حساسیت به انسولین در این گروه به طور معنی داری از دو گروه دیگر بیشتر بود (002/0=p). نتیجه گیری: به نظر می رسد که رژیم غذایی حاوی روغن ماهی (دارای اسیدهای چرب امگا-3 بلند زنجیر) در مقایسه با رژیم غذایی حاوی روغن سویا (دارای اسیدهای چرب امگا-6) و رژیم با الگوی چربی مصرفی ایرانی (دارای مقدار زیاد اسیدهای چرب اشباع) باعث افزایش حساسیت به انسولین در موش صحرایی می شود.

اسناد مشابه