اثر یک دوره تمرین هوازی بر برخی عوامل خطرزای قلبی ـ عروقی زنان میانسال
چکیده
هدف از این مطالعه بررسی اثر یک دوره تمرین هوازی بر واسپین، ویسفاتین، سرم امیلوئید a (saa)، مهارکننده و فعال کنندۀ پلاسمینوژن (pai-1)، شاخص های قندی و نیمرخ چربی زنان میانسال بود. بدین منظور30 نفر از زنان با میانگین سنی 44/9±73/48 سال، قد 6/5±03/156 سانتی متر و وزن 57/10±37/68 کیلوگرم به صورت تصادفی و پس از پرکردن پرسشنامۀ سلامت و فرم رضایت نامه آگاهانه به عنوان نمونۀ آماری انتخاب شدند. در ابتدا پس از اندازه گیری قد و وزن، آزمودنی ها براساس شاخص تودۀ بدن به دو گروه همسان تقسیم شدند. تمرین های هوازی شامل 8 هفته تمرین هوازی با شدت 55 تا 65 درصد حداکثر ضربان قلب و هر هفته سه جلسه بود. 24 ساعت قبل از شروع دورۀ تمرینی و پس از پایان آخرین جلسۀ تمرینی از آزمودنی ها خون گیری به صورت ناشتا صورت گرفت. برای تجزیه و تحلیل نتایج از آزمون های t مستقل و وابسته استفاده شد (05/0=α). نتایج نشان داد که 8 هفته تمرین هوازی اثر معنی داری بر افزایش واسپین دارد با وجود این اثر معنی داری بر ویسفاتین، pai-1، saa، شاخص های قندی و نیمرخ چربی ندارد. براساس نتایج مطالعۀ حاضر 8 هفته تمرین هوازی اثر معنی داری بر افزایش واسپین دارد، ولی بر بهبود عوامل خطرزای قلبی ـ عروقی دیگر از قبیل ویسفاتین، pai-1، saa، شاخص های قندی و نیمرخ چربی ندارد، از این رو به افراد غیرورزشکار و میانسال توصیه می شود که برای کنترل عوامل اثرگذار بر سلامت قلبی ـ عروقی خود به فعالیت های ورزشی هوازی با شدت و یا مدت متفاوت تری از مطالعۀ حاضر بپردازند.