بررسی و تحلیل عوامل موثر بر بهره وری کل عوامل تولید حمل و نقل جاده ای ایران
چکیده
بخش حمل و نقل جاده ای، یکی از بخش های پیشرو، با اهمیت و مزیت دار در کشور است. در صورت تغییر رویکرد آن به سمت ارتقای بهره وری می توان از منابع این بخش استفاده کاراتری داشت و به تحقق اهداف برنامه های توسعه پنج ساله رسید. این مقاله شامل دو قسمت است که یکی محاسبه شاخص های بهره وری عمومی و اختصاصی و دیگری برآورد مدل بهره وری بخش حمل و نقل جاده ای است. در گام اول شاخص های بهره وری عمومی بخش حمل و نقل جاده ای در دوره 1372-1386 محاسبه می شود. در گام دوم الگوی تصریح شده بهره وری کل عوامل تولید به تفکیک بار و مسافر در دوره 1384 تا 1388 به شکل داده های تابلویی تخمین زده می شود. نتایج نشان می دهد که بهره وری کل عوامل تولید حمل و نقل جاده ای بطور متوسط سالانه 2/0 درصد کاهش یافته است. هم چنین مدل برآوردی نشان می دهد که متوسط سالهای تحصیل، سابقه رانندگان و کیفیت و کمیت زیر ساخت های جاده ای همگی اثر مثبت و معنی دار بر بهره وری دارد.