مقاله

مقایسه اثر ریکاوری فعال و غیرفعال پس از یک جلسه تمرین فزاینده درمانده ساز بر سطح سروتونین سرم دوندگان مرد

چکیده

مقدمه: هدف این مطالعه مقایسه تاثیر ریکاوری فعال و غیر فعال بعد از یک جلسه تمرین فزاینده درمانده ساز بر سطح سرمی سروتونین در دوندگان مرد بود. مواد و روش ها: در این پژوهش نیمه تجربی ۲۶ دونده نخبه سالم مرد بصورت تصادفی در دو گروه فعال (۱۲ نفر) و غیر فعال (۱۴ نفر)، قرار گرفتند. نیم ساعت قبل از شروع تمرین میزان 5 میلی لیتر خون از افراد گرفته شد سپس هر آزمودنی آزمون بروس را تا حد خستگی روی تریدمیل انجام داد، بلافاصله و 10 دقیقه پس از اجرای آزمون بروس مجددا مقدار 5 میلی لیترخون از افراد تهیه و سطح سرمی سروتونین در نمونه ها تعیین گردید. نتایج و نتیجه گیری: میانگین و انحراف معیار سروتونین در سه مرحله قبل، بلافاصله و 10دقیقه پس از ریکاوری در گروه ریکاوری فعال به ترتیب ۲۵۰/۰۵±۳۶۰/۸۳ ، ۳۰۲/۱۳±۴۵۹/۶۷ ، ۴۴۰/۴۸±۵۱۴/۵۰ نانوگرم بر میلی لیتر بود و در گروه ریکاوری غیرفعال به ترتیب ۹۲/۴۱±۱۴۱/۲۶ ، ۱۰۴/۷۸±۲۴۱/۰۴، ۱۲۰/۰۳±۲۱۴/۳۴ نانوگرم بر میلی لیتر بود. بین غلظت سروتونین قبل و بعد از ریکاوری تفاوت معنی داری وجود داشت اما نوع ریکاوری بر روی غلظت سروتونین سرم دوندگان تاثیری نداشت.

اسناد مشابه