ارزیابی آسیب پذیری کالبدی - عملکردی سازمان های متولی مدیریت بحران شهر شیراز
چکیده
سنجش و ارزیابی میزان آسیب پذیری سازمان هـای متـولی مـدیریت بحران نسبت به مخاطرات طبیعی و پـس از آن برنامـه ریـزی در راسـتای کاهش آسیب پذیری این سازمان ها گامی مهـم و اساسـی بـرای داشـتن شهری امن و پایدار است. شهر شیراز، بـه عنـوان یکـی از کلانشـهرهای کشور که جمعیتی بالغ بر 1503276 نفر دارد با داشتن فرم خطـی، بـافتی قدیمی، عبور رودخانه خشک فصلی از شهر و خطر لرزه ای بـالا در معـرض مخاطرات طبیعی همچون سـیل و زلزلـه قـرار دارد و توانمنـدی و کـارایی سازمان های متولی مدیریت بحران این شهر می تواند از بار تلفات ناشـی از بلایا به طرز چشمگیری بکاهد. هدف اصلی این پژوهش سنجش و ارزیـابی آسیب پذیری کالبدی -عملکردی سازمان های متولی مدیریت بحران است که در قالب 5 شاخص اصلی )شامل 28زیـر معیـار ( و بـا بهـره گیـری از تکنیک های کمی ahp و promethee سـنجیده شـده اسـت.جامعـه آماری در این پژوهش 17سازمان مدیریتی متولی مـدیریت بحـران شـهر شیراز می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی -توسـعه ای و از نظـر روش توصیفی –تحلیلی و علی و پیمایشی است. نتایج بدست آمده نشـان می دهد در بین شاخص های پژوهش، شاخص فاصله از رودخانه خشـک بـا وزن 0.051 با اهمیت ترین و سیستم سرمایشی با وزن 0.017 در رتبه آخر قرار دارد.از بین 17 سازمان متولی مدیریت بحران شـیراز، مـدیریت اداره آب با جریان خالص 0.7625 آسـیب پـذیرترین و مـدیریت اداره گـاز بـا جریان خالص 0.8750- کم ترین آسیب پـذیری را در بـین سـازمان هـای متولی مدیریت بحران در شـیراز دارد. بـرای کـاهش آسـیب پـذیری ایـن سازمان ها باید نگاه ویـژه ای بـه شـاخص هـای مکانمنـد و جغرافیـایی در مکانگزینی و طراحی این سازمان ها و همچنین روابط فضایی آنهـا در قالـب کالبد شهر شود تا هم کارایی آنها افزایش یابد و هم آسیب پذیریشـان بـه حداقل رسد