بررسی نقش فاکتور کمپلمان i با کارسینوم سلول سنگفرشی دهان
چکیده
خلاصه: سابقه و هدف: با توجه به تحقیق انجام شده در کارسینوم سلول سنگفرشی پوست، فاکتور کمپلمان i ممکن است در پیشرفت کارسینوم سلول سنگفرشی دهان نیز نقش داشته باشد. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی بیان ایمونوهیستوشیمیایی فاکتور کمپلمان i در کارسینوم سلول سنگفرشی دهان بود . مواد و روش ها: در این مطالعه ی موردی- شاهدی، جامعه مورد مطالعه شامل بلوک های پارافینه مربوط به 30 نمونه کارسینوم سلول سنگفرشی دهان و 30 نمونه مخاط نرمال دهانی بود. مقاطع 4 میکرونی از بلوک ها تهیه و به روش ایمونوهیستوشیمی با آنتی بادی فاکتور کمپلمان i رنگ آمیزی شدند. در این بررسی درصد سلولهای رنگ شده و شدت رنگ پذیری آنها مورد توجه قرار گرفت و با آزمون mann-u-whitney مورد قضاوت آماری قرار گرفت. سطح معنی داری 05/0>p در نظر گرفته شد. یافته ها: 25 مورد از نمونه های مخاط نرمال و 5 مورد از نمونه های کارسینوم سلول سنگفرشی دهان با این آنتی بادی رنگ نگرفتند. میانگین درصد سلول های رنگ گرفته در مخاط نرمال 015/0 و در کارسینوم سلول سنگفرشی دهان 060/0 بود. (01/0>p) بین مخاط نرمال و کارسینوم سلول سنگفرشی دهان به لحاظ میانگین درصد سلول های رنگ شده ، تفاوت آماری معناداری وجود داشت (00=p) طبقه بندی نیمه کمی درصد سلول های رنگ گرفته نیز تفاوت آماری معنی داری بین کارسینوم سلول سنگفرشی دهان و مخاط نرمال دهان نشان داد (00=p) به لحاظ شدت رنگ پذیری نیز تفاوت آماری معنی داری بین کارسینوم سلول سنگفرشی دهان و مخاط نرمال دهان مشاهده شد. (00=p) نتیجه گیری: به نظر می رسد که فاکتور کپلمان i در بروز کارسینوم سلول سنگفرشی دهان نقش داشته باشد.