بررسی رابطه بین شبکه های نوآوری و حافظه سازمانی پرستاران دانشگاه علوم پزشکی جهرم

مهدی محمدی، mahdi mohammadi shiraz university, shiraz, iranدانشگاه شیراز، شیراز، ایران رضا ناصری جهرمی، reza naseri jahromi shiraz university, shiraz, iranدانشگاه شیراز، شیراز، ایران سعیده ژاله، saeideh jahleh islamic azad university marvdasht branch, marvdasht, iranدانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، مرودشت، ایران اطهر راسخ جهرمی، athar rsekh jahromi jahrom university of medical sciences, jahrom, iranدانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران علیرضا عابدی، alireza abedi islamic azad university marvdasht branch, marvdasht, iranدانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، مرودشت، ایران راحیل ناصری جهرمی، rahil naseri jahromi islamic azad university marvdasht branch, marvdasht, iranدانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزآباد، فیروزآباد، ایران

چکیده

مقدمه: شبکه های نوآوری تقویت حافظه سازمانی را سبب خواهد شد. به همین دلیل نیاز به بکارگیری روش ها و راهبردهای کارآمدتر جهت ایجاد انگیزش و علاقه در تشکیل چنین شبکه هایی ضروری به نظر می رسد. هدف از این مطالعه بررسی رابطه بین شبکه های نوآوری و حافظه سازمانی پرستاران دانشگاه علوم پزشکی جهرم می باشد. روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی بوده که در میان پرستاران دانشگاه علوم پزشکی جهرم در سال 1394 و بر اساس روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انجام شده است. با استفاده از جدول کرجسی و مورگان تعداد 201 نفر به عنوان نمونه انتخاب و پرسشنامه های شبکه های نوآوری و حافظه سازمانی در میان آنان توزیع گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار، spss 21، آزمون های تحلیل واریانس اندازه گیری های مکرر، t استاندارد، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون ساده تحلیل گردیدند. یافته ها: بالاترین میانگین شبکه های نوآوری در بین پرستاران دانشگاه علوم پزشکی جهرم، متعلق به شبکه های نوآوری فن آوری محور و پایین ترین میانگین متعلق به شبکه های نوآوری کاربرد محور است. میزان حافظه سازمانی پرستاران در تمام ابعاد بیشتر از سطح حداقلی اما کمتر از سطح مطلوب می باشد. تنها بعد دانش کاری در سطح مطلوب قرار دارد. همچنین مشخص گردید بین شبکه های نوآوری و میزان حافظه سازمانی پرستاران رابطه مثبت و معنی دار وجود داشته و شبکه های نوآوری پیش بینی کننده مثبت و معنی دار حافظه سازمانی پرستاران می باشند. نتیجه گیری: تقویت مکانیزم های راهبری دانش پرستاران منجر به خلق شبکه های نوآوری خواهد شد بنابراین دانش موجود در سازمان به حافظه سازمانی تبدیل شده و به عنوان مبنایی برای انتقال دانش و یادگیری به دیگران قرار می گیرد.