پنج عامل بزرگ شخصیت و بهزیستی روان شناختی: نقش واسطه ای حرمت خود
چکیده
هدف این پژوهش تعیین رابطه پنج رگه بزرگ شخصیت و بهزیستی روانشناختی با توجّه به نقش واسطهگری حرمت خود بود. 327دانشجوی کارشناسی (148 پسر، 179 دختر) دانشگاه شهید چمران اهواز به روش نمونهبرداری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و مقیاس پنج عامل بزرگ شخصیت (گلدبرگ، 1999)، مقیاس حرمت خود (روزنبرگ، 1965) و مقیاس بهزیستی روانشناختی (ریف، 1989) را تکمیل کردند. نتایج نشان داد که رگههای برونگردی، گشودگی به تجربه، توافقجویی و وظیفهشناسی اثر مستقیم مثبت و نوروزگرایی اثر مستقیم منفی بر بهزیستی روانشناختی دارد. همچنین نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد پنج عامل بزرگ شخصیت به طور غیرمستقیم و از طریق حرمت خود به افزایش بهزیستی روانشناختی منجر شده است. براین اساس میتوان گفت که حرمت خود نقش واسطهای در رابطه بین پنج عامل بزرگ شخصیت با بهزیستی روانشناختی دارد. این یافتهها بر اهمیت رگههای بزرگ شخصیت در ارتقای نقش حرمت خود در افزایش بهزیستی روانشناختی دانشجویان تأکید میکند